وقتی ۵ میلیون عامل هوش مصنوعی تلگرام را تسخیر کردند

توسط Sleepy.md و کنی (بنیاد TON)

در چند ماه اول سال ۲۰۲۶ که به تازگی از آن گذشته بود، افرادی که در بحبوحه موج هوش مصنوعی بودند، نگاهشان به طرز مقاومت‌ناپذیری به سمت دو منحنی شیب‌دار کشیده شد.

یکی از منحنی‌ها در مورد شور و شوق متن‌باز بود. OpenClaw در گیت‌هاب با سرعتی بی‌سابقه بیش از ۳۵۰،۰۰۰ ستاره کسب کرده و رکورد رشد پروژه‌های متن‌باز را شکسته است. فرار "خرچنگ" منظره‌ای دیدنی بود.

منحنی دیگر مربوط به اختلال در کسب‌وکار بود. آنتروپیک، که با نمایش تسلط کلود در سناریوهای رمزی به پیش رانده می‌شد، به سرعت حفره‌ای در بازار ایجاد کرد. درآمد سالانه‌ی مکرر (ARR) آن از مرز 30 میلیارد دلار گذشت و با پشت سر گذاشتن پادشاه سابق، OpenAI، بی‌سروصدا چشم‌انداز جدول را تغییر داد.

در طول دوره گذشته، این دو منحنی تقریباً تمام صفحات رسانه‌های فناوری را پر کرده‌اند. مردم به شدت در مورد مرز قابلیت مدل‌های بزرگ بحث می‌کردند، در مورد تجاری‌سازی Coding Agent بحث می‌کردند، و همچنین به طور نامحسوسی نگران این بودند که چه مقدار حباب شکننده در پشت این ارزش‌گذاری‌های متورم پنهان شده است.

با این حال، خارج از این هیاهوی تبلیغاتی، پلتفرم دیگری در حال گذار و تحولی عمیق در آب‌های آرام است.

در اوایل سال ۲۰۲۶، تعداد ربات‌های فعال در تلگرام تنها در عرض چند هفته از حدود ۳ میلیون به بیش از ۸ میلیون افزایش یافت. شایان ذکر است که از زمان معرفی اکوسیستم ربات‌ها در سال ۲۰۱۵، تقریباً یک دهه طول کشید تا تلگرام ۳ میلیون اولیه را جمع‌آوری کند. و حالا، تنها در عرض چند هفته، با یک منحنی رشد بسیار تند، دو برابر شده است.

تقریباً همه این ربات‌های جدید، عامل‌های هوش مصنوعی OpenClaw هستند که توسط کاربران ایجاد شده‌اند. همزمان، در مستندات رسمی OpenClaw، تلگرام به اولین پلتفرم پیام‌رسان فوری تبدیل شد که به‌طور کامل مستندسازی شده است، با جامع‌ترین آموزش راه‌اندازی و فعال‌ترین بحث در انجمن.

جالب اینجاست که در این موج، در دنیای چینی زبان، یک شکاف وجود دارد. کاربران داخلی تلگرام فقط اسم آن را شنیده‌اند اما از آن استفاده نمی‌کنند؛ در حالی که کاربران خارجی، متخصصان هوش مصنوعی و کسانی که تمایل بیشتری به امتحان کردن آن دارند، طبیعتاً تلگرام را به عنوان پلتفرم استقرار برای نمایندگان خود انتخاب می‌کنند.

اگرچه همه مشتاقانه روند Agent را دنبال می‌کنند، اما همه متوجه نشده‌اند که تلگرام مناسب‌ترین زیستگاه برای این گونه جدید دیجیتال است.

چرا تلگرام؟

برای پاسخ به این سوال، شاید لازم باشد ابتدا به بخشی از تاریخ در اعماق اینترنت نگاهی بیندازیم.

در سال ۱۹۹۱ در ژنو، تیم برنرز-لی این کد را روی یک کامپیوتر NeXT تایپ کرد و با استفاده از پروتکل HTTP، اولین وب‌سایت تاریخ بشر را راه‌اندازی کرد. این یک عصر طلایی متعلق به پیشگامان بود، یک دوره کاملاً آزاد. در این شبکه ناملموس، هر کسی می‌توانست آزادانه یک وب‌سایت ایجاد کند و نقاط پایانی بی‌شماری به هم متصل بودند. نه دروازه‌بان‌های متکبری وجود داشت، نه کیوسک‌های عوارضی برای دریافت هزینه. فلسفه طراحی که در پروتکل TCP/IP ریشه دوانده بود، توزیع یکنواخت برق به هر گره بدون هیچ گونه محدودیتی بود.

با این حال، سی سال بعد، روایت کلان آزادی در اپ استور به اوج خود رسید. اپل از هر تراکنش 30٪ کسر می‌کند، گوگل هم همینطور. توسعه‌دهندگان برای راه‌اندازی یک برنامه باید مراحل تأیید را طی کنند، از قوانین محتوای پلتفرم پیروی کنند و آماده باشند که در هر زمانی حذف شوند. این می‌تواند نوعی تکامل اجتناب‌ناپذیر در کسب‌وکار باشد؛ در واقع، سفارش بسته، تجربه کاربری اصلاح‌شده‌تری را ایجاد کرده است، اما در عین حال، عصای قدرت به طور برگشت‌ناپذیری به دست چند غول فناوری افتاده است.

این ادغام اساساً میراث دوران رابط کاربری گرافیکی (GUI) است، جایی که غول‌های فناوری هر پیکسل روی صفحه را کنترل می‌کنند و از این طریق حقوق توزیع را در دست دارند. با این حال، ظهور Agent اساساً این هژمونی پیکسلی را تضعیف می‌کند.

عامل «تشخیص قصد» را دنبال می‌کند؛ نیازی به دکمه‌ها و تغییر مسیرهای دست و پاگیر ندارد، فقط یک مکالمه کافی است. این یعنی ورودی فوق‌العاده عصر هوش مصنوعی از یک آیکون دسکتاپ سرد به یک کادر گفتگوی اجتماعی گرم و غنی از محتوا منتقل خواهد شد.

بنابراین، پیام‌رسانی فوری (IM) به پایه و اساس محکمی برای پشتیبانی از عامل تبدیل شده است.

برخی ممکن است این سوال را مطرح کنند که آیا تعامل مستقیم با عامل از طریق ترمینال کلود یا سایر فرم‌ها بدون استفاده از پیام‌رسان فوری، کارآمدتر است یا خیر. با این حال، این در نهایت انتخاب تعداد کمی از مردم در میان جمعیت جهانی است. از منظر پذیرش انبوه عامل، IM هنوز هم گسترده‌ترین و بهترین موقعیت اکولوژیکی را دارد.

با این حال، اگر این زیستگاه بسته باقی بماند، چیزی بیش از یک زمین‌خواری دیجیتالی دیگر نیست. به همین دلیل است که تلگرام غیرقابل جایگزین است.

در مقایسه با سایر پلتفرم‌های پیام‌رسان فوری که تلاش می‌کنند عامل را در یک باغ محصور از ترافیک خصوصی محدود کنند، تلگرام مسیر کاملاً متفاوتی را در پیش گرفته است. این نه تنها دریچه‌ای برای گفتگو فراهم می‌کند، بلکه رویای اولیه تیم برنرز-لی در مورد تمرکززدایی، پروتکل‌های باز و احتیاط طبیعی دروازه‌بانان را نیز به ارث برده است.

داستان پاول دوروف، بنیانگذار تلگرام، در مسیر خلق آن، همواره با مقاومت همراه بوده است. او در سال‌های اولیه فعالیتش، بزرگترین شبکه اجتماعی محلی VK را در سرزمین مادری‌اش ساخت، اما قاطعانه از ارائه اطلاعات خصوصی کاربران در مواجهه با خواسته‌های رسمی خودداری کرد و همین امر منجر به ترک کشورش شد.

او به همراه برادرش نیکولای، رهبری یک تیم کوچک را بر عهده داشت، به دبی سفر کرد و با بودجه شخصی خود، تلگرام را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۸، دولت روسیه از تلگرام خواست کلیدهای رمزگذاری خود را تحویل دهد، که دوروف با قاطعیت آن را رد کرد.

این فرد فلسفه محصول خود را در DNA تلگرام جای داد و به تلگرام ویژگی‌هایی مانند ایجاد ربات بدون نیاز به مجوز، یک API باز و قوی و تعهد به حریم خصوصی بخشید. حالا، او این آزادی را به مأموران (Agents) داده است.

تلگرام در مواجهه با موج ماموران، هرگز یک میزبان منفعل نبوده است. این شبکه اجتماعی آگاهانه خود را از یک شبکه اجتماعی برتر جهانی با بیش از یک میلیارد کاربر فعال به زیرساختی برای تعامل همزیستی انسان و عامل تبدیل کرد.

در آینده‌ی قابل مشاهده، تعامل بین انسان‌ها و هوش مصنوعی به تدریج به یک ساختار سه‌لایه‌ی پیچیده تبدیل می‌شود: رابط خط فرمان (CLI)، عامل هوشمند و پروتکل.

رابط خط فرمان (CLI) مسئول ثبت قصد کاربر است، جایی که کاربران دیگر با رابط‌های گرافیکی پیچیده تعامل ندارند، بلکه در عوض نیازهای خود را مستقیماً با زبان طبیعی بیان می‌کنند. عامل (Agent) هدف را رمزگشایی می‌کند، وظایف را تجزیه و تحلیل می‌کند و آنها را اجرا می‌کند، در حالی که پروتکل، سرویس‌ها، وجوه و مجوزها را بیشتر به هم متصل می‌کند و عامل را قادر می‌سازد نه تنها "چت" کند، بلکه به طور فعال با دنیای خارجی تعامل داشته باشد و اقدامات را به طور قابل اعتمادی انجام دهد. جنبه منحصر به فرد اکوسیستم تلگرام در ادغام تدریجی این سه لایه در یک سیستم منسجم نهفته است.

در این ساختار سه لایه، یک نکته به طور خاص قابل توجه است. تلگرام اخیراً چندین ویژگی را معرفی کرده است، که در آن ربات‌ها اکنون می‌توانند ربات‌های دیگر را ایجاد و مدیریت کنند و ربات‌ها می‌توانند از طریق مکالمات با یکدیگر تعامل داشته باشند. این شبیه نشانه‌ای از تکامل گونه‌ها است. پیش از این، همه عامل‌ها اساساً «ارگانیسم‌های تک سلولی» بودند که فقط قادر به پاسخگویی به دستورات انسان و انجام وظایف واحدی بودند که توسط انسان‌ها تعیین شده بود.

اما وقتی که مامورها می‌توانند از تخم بیرون بیایند، فرماندهی کنند و با مامورهای دیگر همکاری کنند، چیزی که شاهد آن هستیم تولد «ارگانیسم‌های چند سلولی» است، یک شبکه‌ی همکاریِ خودکفا و پویا بین مامورها که دیگر نیازی به دخالت انسان ندارد. این حرکت استراتژیک واقعی تلگرام است - آموزش خودسازماندهی به هوش مصنوعی.

با این حال، داشتن یک چارچوب پیچیده در نهایت کافی نیست. وقتی ۵ میلیون مأمور مشتاق به کار آماده‌ی اقدام باشند، چه کسی قدرت محاسباتی مستقل و مقرون‌به‌صرفه را در اختیار آنها قرار خواهد داد؟

چه کسی برای مأموران اسلحه تأمین می‌کند؟

در چارچوب قبلی، رابط خط فرمان (CLI) قصد (intent) را مدیریت می‌کرد و عامل (Agent) مسئول درک و تصمیم‌گیری بود. اما یک سوال اساسی‌تر وجود دارد: در نهایت چه کسی این وظایف را محاسبه و اجرا می‌کند؟

امروزه، اکثر نمایندگان در تلگرام در واقع قدرت محاسباتی مستقلی ندارند. توسعه‌دهندگان برای تکمیل مکالمات و فراخوانی ابزارها به APIهای مدل بزرگ و آماده متصل می‌شوند. این ساده‌ترین و رایج‌ترین میانبر در حال حاضر است.

با این حال، این رویکرد یک مشکل دارد: اجرای قدرت محاسباتی برون‌سپاری می‌شود. خودِ عامل (Agent) واقعاً لایه اجرایی محاسباتی ندارد، بلکه برای انجام وظایف به سرویس‌های مدل شخص ثالث یا محیط‌های محلی متکی است. با رشد مقیاس، مسائل مربوط به هزینه، استقلال، زمان‌بندی و وابستگی به تدریج آشکار می‌شوند.

در بسیاری از انجمن‌های توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی، روزانه فریادهای ناامیدی به دلیل «تخلفات ادعایی» شنیده می‌شود، جایی که دسترسی API بدون هشدار قطع می‌شود (مانند آخرین احراز هویت KYC که توسط Anthropic راه‌اندازی شده است) و همچنین درماندگی در برابر هزینه‌های بالای استنتاج. آن دسته از سازندگانی که واقعاً سعی می‌کنند عامل خود را در تلگرام راه‌اندازی و اجرا کنند، می‌دانند که میزبانی «مغز» با غول‌های فناوری مانند این است که گردن خود را در دست شخص دیگری بگذارند.

بنابراین، تلگرام Cocoon را معرفی کرده است تا یک «بدنه» محکم برای عامل فراهم کند. کوکون (Cocoon) مخفف عبارت Confidential Compute Open Network است، یک شبکه غیرمتمرکز برای زمان‌بندی و تراکنش‌های محاسباتی استنتاج هوش مصنوعی که توسط اپراتورهای گره GPU توزیع‌شده در سطح جهان ارائه می‌شود. توسعه‌دهندگان عامل و کاربران، قدرت محاسباتی را مصرف می‌کنند و پرداخت‌ها را از طریق بلاکچین TON انجام می‌دهند.

کاری که انجام می‌دهد را می‌توان به راحتی به عنوان نسخه اشتراک سواری اجاره قدرت محاسبات استنتاجی درک کرد.

توسعه‌دهندگان درخواست‌هایی را به فضای ابری ارسال می‌کنند و این شبکه نامرئی به سرعت آنها را دریافت، مناسب‌ترین گره‌ها را برای انجام استنتاج و محاسبه زمان‌بندی می‌کند و سپس نتایج را بازمی‌گرداند. هدف واقعی این فرآیند نه تنها در تأمین قدرت محاسباتی، بلکه در عمل کردن مانند یک دست غول‌پیکر نامرئی است که آن ماشین‌ها و سرویس‌های پراکنده در سراسر جهان را که هر کدام به تنهایی می‌جنگند، ورز می‌دهد، منتزع می‌کند و به چیزی تبدیل می‌کند که می‌توان آن را با آرامش ارسال کرد، بسیار شبیه به یک هاب برنامه‌ریزی هوشمند و نسخه محاسباتی مبتنی بر پرداخت درون زنجیره‌ای OpenRouter.

در این فرآیند، اجرا فقط به معنای «تکمیل یک وظیفه» نیست؛ هر اجرا می‌تواند از طریق بلاکچین TON ثبت، اندازه‌گیری و تسویه شود. به این ترتیب، اجرا نه تنها قابل برنامه‌ریزی است، بلکه پایه و اساس قابل معامله و پایدار بودن را نیز به دست می‌آورد.

مثل آستانه انقلاب صنعتی دوم است، جایی که کارخانه‌های غرق در دود مجبور بودند سرسختانه موتورهای بخار زمخت خود را سرپا نگه دارند و خود را با اختراع مکرر چرخ خسته کنند. تا زمان ظهور شبکه برق ملی، صاحبان کارخانه‌ها فقط به یک خط برق نیاز داشتند و این به آنها اجازه می‌داد تا تمام انرژی خود را بدون نگرانی شبانه‌روزی در مورد کمبود انرژی، روی تولید متمرکز کنند. اهمیت Cocoon برای Agent نیز همین است.

این خواسته، فقط یک رؤیای واهی نیست. Cocoon اولین نسخه خود را در نوامبر ۲۰۲۵ منتشر کرد، و پاول دوروف، بنیانگذار تلگرام، در کنفرانس مربوط به این شبکه قدرت استنتاج GPU روی صحنه رفت. علاوه بر این، قابلیت‌های خلاصه هوش مصنوعی (خلاصه‌سازی مقالات عمومی با یک کلیک) و ویرایشگر هوش مصنوعی (ترجمه یا اصلاح سبک و دستور زبان متنی که قرار است ارسال شود با یک کلیک) که به تدریج در برنامه تلگرام راه‌اندازی می‌شوند، با قدرت محاسباتی Cocoon ارائه می‌شوند. خود تلگرام اولین پذیرنده‌ی اولیه‌ی بزرگ Cocoon است.

با قدرت محاسباتی مستقل، فراوان، مقرون‌به‌صرفه و حافظ حریم خصوصی، Agent بالاخره می‌تواند آستین‌های خود را بالا بزند و شروع به کار کند. اما یک مسئله عملی‌تر دیگر مطرح می‌شود: وقتی تلاشی انجام شد، چگونه می‌توان پول را به طور پاک و شفاف به دست آورد؟ و چه چیزی می‌تواند به مردم ثابت کند که این مأمور خودخوانده‌ی توانمند، کلاهبردار نیست؟

از «ابزار» تا «شهروند»

در ۳۱ دسامبر ۱۶۰۰، ملکه الیزابت اول انگلستان منشور سلطنتی را امضا کرد که به موجب آن انحصار تجارت هند شرقی به «بازرگانان لندنی که با هند شرقی تجارت می‌کردند» اعطا می‌شد. این شرکت بعدها به شرکت هند شرقی تبدیل شد.

اهمیت این رویداد در تاریخ بسیار بیشتر از تولد یک شرکت تجاری است. این اولین بار در تاریخ بشر بود که «شخصیت حقوقی» به طور رسمی به یک موجود غیرانسانی اعطا می‌شد. یک شرکت می‌تواند مالک ملک باشد، قرارداد امضا کند، شکایت کند و مورد شکایت قرار گیرد. پیش از این، تمام فعالیت‌های اقتصادی باید حول محور اشخاص حقیقی متمرکز می‌شد. ظهور کمپانی هند شرقی نشان داد که جامعه بشری، برای اولین بار، اذعان کرد که یک نهاد انتزاعی متشکل از قوانین و توافقات می‌تواند در این جهان به عنوان یک شریک اقتصادی مستقل وجود داشته باشد.

چهارصد سال بعد، ما در حال تجربه لحظه‌ای مشابه هستیم. با این تفاوت که این بار، این یک شرکت تجاری نیست که «شخصیت حقوقی» پیدا کرده، بلکه یک نماینده است.

عاملی که نتواند در تسویه حساب اقتصادی شرکت کند، صرفاً یک ابزار است. TON این پازل را کامل می‌کند و عامل (Agent) را به یک نهاد اقتصادی مستقل تبدیل می‌کند.

اصطلاحاتی مانند تأیید هویت، فراخوانی سرویس، پرداخت و تسویه حساب در دنیای اینترنت جدید نیستند. در اکوسیستمی مانند ربات عامل تلگرام، که رشد سریعی در آن مشاهده می‌شود، این خواسته‌ها صرفاً مفاهیم انتزاعی نیستند. همزمان با اینکه توسعه‌دهندگان شروع به ساخت محصولاتی پیرامون ربات‌ها، عامل‌ها و فرآیندهای خودکار می‌کنند، به طور فزاینده‌ای به زیرساختی نیاز دارند که بتواند تأیید هویت، فراخوانی قابلیت‌ها و تسویه حساب پرداخت‌ها را مدیریت کند.

برای یک نماینده، درک نقش خود و اینکه آیا اجازه اقدام از طرف مالک خود را دریافت کرده است یا خیر، بسیار مهم است. در سیستم TON، این مسئولیت در ابتدا بر عهده کیف پول TON است که در تلگرام ادغام شده است. کاربران از طریق کیف پول TON احراز هویت و مجوز دریافت می‌کنند تا نمایندگان بتوانند عملیات را تحت مجوزهای صریح انجام دهند، نه اینکه به لایه مکالمه محدود شوند.

با این حال، در سیستم‌های پیچیده‌تر، صرفاً داشتن یک آدرس بلاکچین به هیچ وجه کافی نیست. سیستم همچنین باید تأیید کند که آیا این هویت قابل اعتماد است یا خیر. اینجاست که پروتکل‌های هویتی مانند IdentityHub وارد عمل می‌شوند. آنها مشارکت‌های توسعه‌دهندگان در کد، رفتار درون زنجیره‌ای و مشارکت جامعه را به شهرت قابل تأیید تبدیل می‌کنند و «هویت» را از یک رشته کد صرف به نقشی با سابقه و اعتبار تبدیل می‌کنند.

علاوه بر این، ماموریت یک عامل نباید در پاسخ دادن به پیام‌ها متوقف شود؛ آنها همچنین باید با خارج از سازمان ارتباط برقرار کنند تا سرویس‌های خارجی را برای اجرای جریان‌های کاری پیچیده‌تر فراخوانی کنند. TON MCP در اینجا به عنوان یک عامل کلیدی، نقش حیاتی ایفا می‌کند و یک رابط کاربری یکپارچه ارائه می‌دهد که به نمایندگان اجازه می‌دهد تا در سرویس‌های مختلف همکاری و هماهنگی داشته باشند.

و وقتی نمایندگان شروع به اجرای وظایف واقعی می‌کنند، تراکنش‌ها و کارمزدها اجتناب‌ناپذیر می‌شوند. در TON، این لایه از طریق TON Pay SDK و کیف پول TON یکپارچه در تلگرام تسهیل می‌شود و امکان برنامه‌ریزی هر اجرا، بلکه اندازه‌گیری و تسویه حساب را نیز فراهم می‌کند. توکن‌های به دست آمده توسط Agentها می‌تواند در Cocoon برای خرید قدرت محاسباتی استفاده شود، مشابه معاملات نفتی با پشتوانه دلار آمریکا.

این سه لایه از قابلیت‌ها در کنار هم قرار می‌گیرند تا یک ساختار بنیادی‌تر را تشکیل دهند. در این مرحله، عامل دیگر صرفاً ابزاری نیست که به صورت مکانیکی APIها را فراخوانی کند، بلکه به یک شرکت‌کننده واقعی با مجوز، اعتبار داخلی، توانایی تخصیص خودکار خدمات و انجام تراکنش‌ها تبدیل شده است.

اگر Cocoon به عامل‌ها توانایی عمل کردن را اعطا کرد، پس آنچه TON تکمیل می‌کند این است که به این اقدامات اجازه می‌دهد تا با هم ترکیب شوند، به هم مرتبط شوند و در نهایت در یک شبکه همکاری اقتصادی گسترده همگرا شوند. این یعنی بالاخره کارگزاران از چارچوب گفتگوی خشک و بی‌روح انسان-ماشین خارج شده‌اند و به عنوان بازیگران اقتصادی واقعی، درگیر در جریان روزانه کسب‌وکار، شروع به فعالیت کرده‌اند.

وقتی که بستر حاصلخیز تلگرام، شبکه قدرت محاسباتی Cocoon و رگه‌های مالی TON بالاخره به هم برسند، چیزی که می‌بینیم دیگر فقط یک اَبَربرنامه نیست، بلکه یک اقتصاد دیجیتال کاملاً جدید است که در آن انسان‌ها و هوش مصنوعی در کنار هم زندگی می‌کنند. این بازسازیِ لحظه‌ی شرکت هند شرقی هلند در سال ۱۶۰۰ است، جایی که «اشخاص حقوقی» غیرانسانی به حقوق اقتصادی دست یافتند که مسیر جهان را تغییر داد.

اکنون که چارچوب قاره جدید تکمیل شده است، پیشگامانی که اولین بار بلیط‌ها را در دست داشتند، کجا هستند؟

مسیر قاره جدید

برگردیم به شکافی که در ابتدا به آن اشاره شد. در هر دو سوی این شکاف، مسئله فقط تفاوت بین «درک نمایندگان» و «درک نکردن نمایندگان» نیست، بلکه تفاوت بین «اقدام در تلگرام» و «در حالت انتظار و انتظار بودن» است. ۸ میلیون ربات در تلگرام بخشی از برنامه‌ی محصول یک شرکت نیستند، بلکه انتخاب طبیعی توسعه‌دهندگان بی‌شماری هستند.

تلگرام و اکوسیستم TON در حال ساخت بهترین نقطه ورود برای یک اقتصاد مشارکتی تعاملی انسان و هوش مصنوعی بر اساس بیش از یک میلیارد کاربر جهانی و میلیون‌ها ربات عامل هستند. چیزی که بیشتر ارزش انتظار کشیدن را دارد، چگونگی تحقق آن است.

به عنوان بخش برجسته چهارمین روز از کارناوال web3-278">وب ۳ هنگ کنگ ۲۰۲۶، بنیاد TON در ۲۳ آوریل یک رویداد تمام روز را در مرکز همایش‌ها و نمایشگاه‌های هنگ کنگ (محل برگزاری فرعی مرحله ۱) برگزار خواهد کرد.

در طول این رویداد، بنیاد TON با BytePlus (پلتفرم خدمات زیرساخت هوش مصنوعی سازمانی ByteDance)، Tintinland، OpenBuild، Conso، BiHelix، RD Tech، StepFun و سایر توسعه‌دهندگان پیشرو، طرفین پروژه و رهبران صنعت، برای بررسی امکانات بی‌نهایت اکوسیستم تلگرام و TON در عصر هوش مصنوعی، همکاری خواهد کرد.

در نقشه‌های دریایی دنیای قدیم، مسیر قاره جدید هرگز ترسیم نشده بود. وقتی ۸ میلیون نماینده بی‌سروصدا خود را به کیف پول‌های درون زنجیره‌ای و قدرت محاسباتی در دنیای تلگرام مجهز کرده‌اند، شما هنوز منتظر چه هستید؟

تاریخ: ۲۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰ صبح تا ۴:۳۰ بعد از ظهر

محل برگزاری: مرکز همایش‌ها و نمایشگاه‌های هنگ کنگ، جشنواره وب ۳، زیر محل برگزاری، مرحله ۱

زبان: چینی

لینک ثبت نام: https://luma.com/xu9ywvih