چرا بیت‌کوین می‌تواند برخلاف جریان آشفتگی‌ها صعود کند؟

عنوان اصلی مقاله: هرج‌ومرج نردبانی است: چرا بیت‌کوین در دوران عدم قطعیت ژئوپلیتیکی صعود می‌کند؟
نویسنده مقاله اصلی: @Matt_Hougan
ترجمه: پگی، بلاک‌بی‌یتس

یادداشت ویراستار: در حالی که بازار معمولاً بیت‌کوین را به‌عنوان یک «دارایی پرریسک» دسته‌بندی می‌کند، این دور از نوسانات قیمت که ناشی از درگیری ایران بوده است، سیگنال روشنی خلاف اجماع ارائه داده است: در میان کاهش دارایی‌های سنتی و ناکامی دارایی‌های امن، بیت‌کوین برعکس نشان از قدرت داده است.

نویسنده این مقاله، مت هوگان (مدیر ارشد سرمایه‌گذاری فعلی بیت‌وایز، هم‌بنیان‌گذار فیوچر پروف و مدیرعامل سابق ETF.com)، معتقد است که جهش بیت‌کوین ناشی از «نادیده گرفتن جنگ» یا صرفاً نتیجه «انتظارات تورمی» نیست، بلکه مستقیماً توسط خود درگیری ژئوپلیتیکی هدایت می‌شود.

هوگان چارچوب توضیحی‌تری را مطرح می‌کند — بیت‌کوین یک دارایی واحد نیست، بلکه یک «شرط تداخل‌یافته» است: از یک سو برای کسب جایگاه «ذخیره‌ی ارزش» با طلا رقابت می‌کند؛ از سوی دیگر، با احتمال اندک اما به‌شدت مقاوم، شرط می‌بندد که به یک ارز جهانی واقعی تبدیل شود.

در گذشته، این منطق لایهٔ دوم بیشتر شبیه یک خیال دور بود. اما با آنکه نظام مالی به‌تدریج «سلاحی‌سازی» می‌شود، این فرض از حاشیه به سوی واقعیت در حرکت است. از تحریم‌های سوئیفت تا ظهور شبکه‌های تسویه موازی و تلاش ایران برای دریافت عوارض حمل‌ونقل دریایی به بیت‌کوین، بیت‌کوین دیگر تنها ابزاری علیه تورم نیست، بلکه به حوزه‌های مرزی یک بازی در سطح ملی نیز کشیده می‌شود.

در این زمینه، منطق قیمت‌گذاری بیت‌کوین نیز تغییر کرده است. این بازار دیگر صرفاً تحت تأثیر نقدینگی، سهام فناوری یا اشتهای ریسک‌پذیری قرار ندارد، بلکه در حال قیمت‌گذاری «عدم قطعیت نظام پولی جهانی» است. از آنجا که درگیری احتمال تحقق «ویژگی‌های پولی» آن را افزایش می‌دهد و نوسانات سیستم مالی جهانی را تشدید می‌کند، پتانسیل صعودی این دارایی نیز مجدداً در حال گشوده شدن است.

اگر در پنج سال گذشته روایت بیت‌کوین بر «طلای دیجیتال» بودن متمرکز بوده است، آنچه اکنون در حال ظهور است نقشی دوگانه و پیچیده‌تر است: هم ابزاری برای ذخیره‌سازی ارزش و هم رسانه‌ای بالقوه برای تسویه بدون سیاست‌زدگی. یک‌بار که این ساختار برقرار شود، مرز بازار آن ممکن است دیگر به ۳.۸ تریلیون دلار مربوط به طلا محدود نباشد.

متن اصلی به شرح زیر است:

بیت‌کوین از زمان بروز درگیری ایران قدرت نسبی نشان داده است. از زمان آغاز حملات هوایی آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه، قیمت بیت‌کوین ۱۲٪ افزایش یافته است، در حالی که شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ ۱٪ کاهش یافته و قیمت طلا ۱۰٪ افت کرده است.

این موضوع بسیاری را غافلگیر کرده است. بیت‌کوین همواره به‌عنوان یک دارایی پرریسک شناخته شده است، و بسیاری در ابتدا معتقد بودند که با ایجاد احساسات «دوری از ریسک» ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیکی، قیمت آن باید کاهش یابد. در نتیجه، توضیحات مختلفی پدید آمد: برخی معتقد بودند که ژئوپلیتیک هیچ ارتباطی با بیت‌کوین ندارد؛ برخی دیگر اشاره کردند که جنگ‌ها اغلب به کاهش ارزش پول منجر می‌شوند که می‌تواند در بلندمدت برای بیت‌کوین مثبت باشد.

هیچ‌یک از این توضیحات دقیق نیست. عملکرد قوی بیت‌کوین در این بحران در واقع ناشی از خودِ درگیری است. درک این نکته حیاتی است.

یک سرمایه‌گذاری، دو شرط‌بندی

خرید بیت‌کوین اساساً شامل انجام دو شرط‌بندی همزمان است.

ابتدا، شما شرط می‌بندید که بیت‌کوین به «طلای دیجیتال» تبدیل شود و در بازار ۳۸ تریلیون دلاری «ذخیره‌ی ارزش» با طلا فیزیکی رقابت کند. این در حال حاضر کاربرد اصلی بیت‌کوین است و شرطی است که من آن را بسیار جذاب می‌دانم. همان‌طور که قبلاً توضیح دادم، اگر بیت‌کوین در طول دهه آینده حدود ۱۷٪ از این بازار را به خود اختصاص دهد، قیمت بیت‌کوین می‌تواند به یک میلیون دلار برسد.

با این حال، وقتی بیت‌کوین می‌خرید، در واقع یک شرط‌بندی دوم انجام می‌دهید—اینکه شاید روزی بیت‌کوین مانند یک ارز سنتی عمل کند.

در گذشته همیشه این را به‌عنوان یک «اختیار معاملهٔ فراخوانی خارج از پول» می‌دیدم: یک شرط‌بندی گمانه‌زنانه روی آینده‌ای که به نظر نمی‌رسید محقق شود. به هر حال، در بیشتر دوران وجود بیت‌کوین، این امکان برای اکثر مردم بسیار بعید به نظر می‌رسید. تا چند سال پیش، نظام مالی جهانی تقریباً به‌طور کامل بر پایه دلار شکل گرفته بود و استفاده از یک «ارز دیجیتال» بسیار پرنوسان و در مراحل اولیه برای تجارت بین‌المللی بیشتر شبیه یک خیال‌پردازی بود.

یک نقطه عطف در سال ۲۰۲۲ فرا رسید، زمانی که ایالات متحده روسیه را از سیستم سوئیفت تحت سلطه دلار اخراج کرد. وزیر دارایی فرانسه آن را «سلاح هسته‌ای مالی» نامید و سایر کشورها را نیز هشدار داد. چین به‌سرعت سیستم‌های مالی موازی را راه‌اندازی کرد و سایر کشورها نیز اقدام کردند. روسیه ۹۹٪ از فعالیت‌های مالی خود را به این سیستم‌های جدید منتقل کرد و سایر کشورها نیز شروع به پیروی از آن کردند.

در آن زمان فکر می‌کردم که «سلاحی‌سازی» سوئیفت ممکن است فضای جدیدی برای بیت‌کوین باز کند: اگر کشورها به‌تدریج از اتکا به نظام مبتنی بر دلار خودداری کنند، در مرحله‌ای گذار به یک جایگزین «غیرسیاسی» نیز منطقی خواهد بود.

و در این درگیری ایران، ما شاهد ظهور اولیه (و نگران‌کننده) این روند بودیم: ایران در مصاحبه‌ای با فایننشال تایمز اعلام کرد که از هر کشتی عبوری از تنگه هرمز، به ازای هر بشکه یک دلار (حدود ۲۰ میلیون دلار در روز) به عنوان «هزینه ترانزیت» دریافت خواهد کرد و این مبلغ را به صورت بیت‌کوین تسویه خواهد کرد.

واضح است که این اقدام نگرانی‌های قابل‌توجهی را در مورد دور زدن تحریم‌ها و پول‌شویی برانگیخته است. اگرچه ممکن است از جهاتی پیشرفت محسوب شود—ایران در طول سال‌ها از نظام مالی چین برای دور زدن تحریم‌های آمریکا استفاده کرده است که ردیابی آن دشوارتر از ارزهای دیجیتال است—اما این امر همچنین خطرات جدیدی را به همراه دارد.

در عین حال، این واقعیت را آشکار کرده است که فراتر از مناقشه کنونی است: در دنیایی که کشورها به طور فزاینده‌ای در حال تسلیح نظام مالی هستند، بیت‌کوین به تدریج به جایگزینی غیرسیاسی تبدیل می‌شود.

منطق قیمت‌گذاری اختیار معامله

به همین دلیل است که من پتانسیل بیت‌کوین را به‌عنوان یک ارز با یک اختیار خرید عمیقاً خارج از پول تشبیه می‌کنم.

ارزش یک اختیار معامله معمولاً به دلیل دو عامل اصلی افزایش می‌یابد: یا افزایش احتمال رسیدن به قیمت هدف یا افزایش نوسان دارایی پایه.

در این درگیری ایران، هر دو عامل زیر نقش دارند: اول، احتمال استفاده از بیت‌کوین به‌عنوان «ارز» افزایش یافته است؛ دوم، عدم‌قطعیت و نوسانات نظام پولی جهانی افزایش یافته است.

این چارچوب تحلیلی می‌تواند به ما در درک دو نکته مهم کمک کند. نخست، در درگیری‌های ژئوپلیتیکی آینده، بیت‌کوین احتمالاً به رشد خود ادامه خواهد داد—به‌ویژه در مناطقی که بین نظام‌های آمریکا و چین قرار دارند. ثانیاً، اندازه بازار بالقوه بیت‌کوین ممکن است بسیار بزرگ‌تر از بازار ۳۸ تریلیون دلاری طلا باشد.

در پنج سال گذشته، ما تقریباً تنها بیت‌کوین را به‌عنوان ابزاری برای «ذخیره‌ ارزش» دیده‌ایم. اما اگر شروع کند به ایفای هر دو نقش «ذخیره‌ی ارزش» (مشابه طلا) و «وسیله‌ی مبادله» (مشابه دلار آمریکا)، شاید لازم باشد انتظارات بلندمدت خود را برای این حوزه بازبینی کنیم.

[لینک مقاله اصلی]