چرا آمریکا به سمت ارز دیجیتال می‌رود؟ پاسخ ممکن است در بدهی ۳۷ تریلیون دلاری نهفته باشد

did-4610">عنوان مقاله اصلی: روسیه می‌گوید آمریکا در حال برنامه‌ریزی برای بازنشانی ارز دیجیتال ۳۷ تریلیون دلاری است

نویسنده مقاله اصلی: Andrei Jikh

ترجمه مقاله اصلی: Dingdang, Odaily Planet Daily

در مجمع اقتصادی شرق که اخیراً در روسیه برگزار شد، یکی از نزدیک‌ترین مشاوران پوتین اظهاراتی را بیان کرد که توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. او اظهار داشت که ایالات متحده در حال آماده‌سازی برای استفاده از ارز دیجیتال و استیبل‌کوین برای کاهش ارزش بدهی ملی عظیم ۳۷ تریلیون دلاری خود به شیوه‌ای تقریباً نامحسوس است.

ادعای او این است که آمریکا در حال توطئه برای "انتقال" این بدهی به یک سیستم رمزنگاری شده است تا از طریق آنچه "ابر ارز دیجیتال" نامیده می‌شود، به یک بازنشانی سیستمی دست یابد و نتیجه نهایی این است که سایر کشورهای جهان هزینه این کار را بپردازند.

در نگاه اول، این ممکن است شبیه به نوعی تئوری دیوانه‌وار به نظر برسد. با این حال، دیدگاه‌های مشابهی قبلاً نیز مطرح شده است. مایکل سیلر، بنیان‌گذار MicroStrategy و میلیاردر، قبلاً به طور عمومی پیشنهادی بسیار بحث‌برانگیز به ترامپ ارائه کرده بود: فروش تمام طلای آمریکا و خرید ="/wiki/article/bitcoin-btc-42">بیت‌کوین با عواید آن. با تخلیه کامل ذخایر طلا و استفاده از همان وجوه برای خرید ۵ میلیون بیت‌کوین، شما به طور مؤثر کل طبقه دارایی طلا را از حالت پولی خارج می‌کنید. در همین حال، کشورهای رقیب ما اتفاقاً ذخایر طلای قابل توجهی دارند. دارایی‌های آن‌ها به سمت صفر متمایل خواهد شد، در حالی که دارایی‌های ما به ۱۰۰ تریلیون دلار گسترش می‌یابد و به آمریکا امکان می‌دهد هم شبکه سرمایه ذخیره جهانی و هم سیستم ارز ذخیره را کنترل کند.

با این حال، سوال باقی می‌ماند: آیا این کار شدنی است؟ آیا واقعاً امکان‌پذیر است؟

یوتیوبر Andrei Jikh که ۲.۹۳ میلیون دنبال‌کننده دارد، این موضوع را در یک ویدیو کالبدشکافی کرد: مشاور پوتین واقعاً چه گفت؟ و چگونه آمریکا می‌تواند به طور بالقوه بدهی ۳۷ تریلیون دلاری خود را از طریق استیبل‌کوین و بیت‌کوین کاهش ارزش دهد؟ Odaily Planet Daily نکات کلیدی این ویدیو را گردآوری و ترجمه کرده است.

سوال اول این است: چه کسی این اظهارات را بیان کرد؟

نام سخنران آنتون کوبیاکوف است، مشاور ارشد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه که بیش از یک دهه در این سمت بوده است. او عمدتاً مسئول بیان روایت استراتژیک روسیه در مناسبت‌های مهمی مانند مجمع اقتصادی شرق است.

او در سخنرانی خود به صراحت بیان کرد: ایالات متحده در تلاش است تا قوانین بازارهای طلا و ارز دیجیتال را بازنویسی کند، با هدف نهایی سوق دادن سیستم اقتصادی جهانی به آنچه او "ابر ارز دیجیتال" می‌نامد. هنگامی که سیستم مالی جهانی این انتقال را تکمیل کند، آمریکا می‌تواند بدهی ملی عظیم خود را در ساختارهای دارایی‌های دیجیتال مانند استیبل‌کوین‌ها جای دهد و سپس از طریق کاهش ارزش، به یک "پاکسازی بدهی" واقعی دست یابد.

سوال دوم: "کاهش ارزش بدهی" واقعاً به چه معناست؟ چگونه کار می‌کند؟

بیایید از یک مثال بسیار ساده برای درک استفاده کنیم. فرض کنید کل ثروت جهان فقط ۱۰۰ دلار ارزش دارد. من این ۱۰۰ دلار را قرض گرفتم و اکنون بدهکار کل ثروت جهان هستم که باید آن را بازپرداخت کنم.

مشکل این است که اگر بخواهم صادقانه بدهی را بازپرداخت کنم، باید دقیقاً همان ۱۰۰ دلار را برگردانم. با این حال، خوشبختانه، من یک "ابر قدرت" ویژه دارم — من انتشار ارز ذخیره جهان را کنترل می‌کنم.

بنابراین، به جای بازگرداندن ۱۰۰ دلار اصلی، من به طور جادویی ۱۰۰ دلار جدید از هیچ چاپ می‌کنم.

نتیجه چیست؟ کل ارز در گردش در جهان از ۱۰۰ دلار به ۲۰۰ دلار تغییر کرده است، اما مقدار کالاها، خانه‌ها و منابع در جهان افزایش نیافته است.

در نتیجه، قیمت همه چیز شروع به افزایش می‌کند: املاک، سهام، طلا، به ویژه چیزهایی که مردم آرزو دارند، همه گران‌تر می‌شوند؛ آنچه زمانی ۱ دلار هزینه داشت، اکنون به ۲ دلار نیاز دارد. همه چیز گران‌تر می‌شود، اما عرضه کالاها ثابت می‌ماند. این تورم است.

اکنون، وقتی من "آن ۱۰۰ دلار" را به شما برمی‌گردانم، در ظاهر، من بدهی را به طور کامل بازپرداخت کرده‌ام، اما در واقع، پولی که دریافت می‌کنید نیمی از قدرت خرید خود را از دست داده است. من نکول نکردم، اما از طریق رقیق‌سازی ارز به کاهش ارزش بدهی دست یافتم.

استیبل‌کوین‌ها اکنون در حال تکرار این فیلمنامه قدیمی هستند

با این حال، آنچه بسیاری از مردم متوجه نمی‌شوند این است: این یکی از قدیمی‌ترین و رایج‌ترین روش‌های بازپرداخت بدهی در تاریخ بشر است. این همچنین روشی است که ایالات متحده همیشه بدهی‌های خود را بازپرداخت کرده است.

کاهش ارزش بدهی به معنای نکول نیست و به معنای عدم بازپرداخت نیست. این فقط ارزش واقعی بدهی را از طریق تورم یا دستکاری ارز کاهش می‌دهد.

و این روش بارها و بارها در طول تاریخ رخ داده است. پس از جنگ جهانی دوم، در تورم شدید دهه ۱۹۷۰، پس از همه‌گیری با چاپ عظیم پول، همه همین‌طور بوده است.

بنابراین، وقتی یک مشاور روسی می‌گوید که "آمریکا ممکن است بدهی خود را با ارز دیجیتال کاهش ارزش دهد"، او هیچ مکانیسم جدیدی را فاش نمی‌کند، بلکه روشی را توصیف می‌کند که آمریکا مدت‌هاست در آن مهارت دارد.

نوآوری واقعی این است: استیبل‌کوین‌هایی که می‌توانند این مکانیسم را در سطح جهانی پخش کنند.

آنچه باید روشن شود این است: این در مورد "تبدیل مستقیم ۳۷ تریلیون دلار به استیبل‌کوین" نیست، بلکه استفاده از استیبل‌کوین‌های دلاری با پشتوانه خزانه‌داری آمریکا برای توزیع ساختار بدهی آمریکا به دارندگان جهانی است. هنگامی که دلار آمریکا از طریق تورم رقیق می‌شود، زیان توسط همه دارندگان این استیبل‌کوین‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود.

می‌خواهم به چیزی بسیار مهم اشاره کنم، که همچنین یک واقعیت اقتصادی بنیادی است که بسیاری از مردم از آن غافل هستند، و این دیدگاه جف بوث است: وضعیت طبیعی اقتصاد در واقع کاهش‌دهنده تورم است. این بدان معناست که اگر جهان فقط مقدار ثابتی ارز داشته باشد، با گذشت زمان، با پیشرفت تکنولوژی و افزایش بهره‌وری تولید، کالاها به طور طبیعی ارزان‌تر می‌شوند. کاهش قیمت، نظم طبیعی است. اما واقعیت متفاوت است و دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم به این شکل عمل نمی‌کند. تنها یک دلیل وجود دارد: دولت‌ها می‌توانند ارز را به طور نامحدود ایجاد کنند.

وقتی پول جدید وارد سیستم می‌شود، این نقدینگی باید "خانه‌ای پیدا کند" تا بی‌ارزش نشود. بنابراین، به دارایی‌هایی مانند املاک، سهام، طلا و بیت‌کوین تزریق می‌شود. به همین دلیل است که در درازمدت، به نظر می‌رسد این دارایی‌ها همیشه در حال افزایش هستند. اما در واقع، آن‌ها فقط قدرت خرید خود را حفظ می‌کنند، در حالی که ارزی که زیربنای همه چیز است، ضعیف‌تر می‌شود. اینطور نیست که دارایی‌ها در حال افزایش هستند، بلکه دلار در حال کاهش ارزش است.

ارزش واقعی استیبل‌کوین‌ها: توزیع + کنترل

سوال این است که اگر بتوانید این ابرقدرت را گسترش دهید چه؟ اگر بتوانید همان ترفند را در سطح بین‌المللی مقیاس‌بندی کنید چه؟ اینجاست که استیبل‌کوین‌ها وارد عمل می‌شوند.

اگر آمریکا قبلاً می‌تواند بدهی را از طریق تورم عادی کاهش ارزش دهد، استیبل‌کوین‌ها چه کار بیشتری می‌توانند انجام دهند؟ پاسخ دو کلمه است: توزیع + کنترل.

زیرا وقتی تورم داخلی در آمریکا وجود دارد، درد اقتصادی فوری است: ما شاهد قبض‌های مواد غذایی بالاتر، قیمت املاک بالاتر، هزینه‌های انرژی در حال افزایش و احتمالاً نرخ‌های بهره بالاتر برای خنک کردن آن هستیم، با گزارش‌های CPI و شاخص قیمت مصرف‌کننده که افزایش می‌یابد، جمعیت آمریکا ناراضی می‌شود.

اما استیبل‌کوین‌ها متفاوت هستند. از آنجایی که استیبل‌کوین‌ها معمولاً ذخایر را در خزانه‌داری‌های کوتاه‌مدت آمریکا نگه می‌دارند، تقاضا برای دلار آمریکا و خزانه‌داری آمریکا در واقع می‌تواند با رشد پذیرش استیبل‌کوین افزایش یابد و کل موضوع را خودتقویت‌کننده کند. وقتی USDT، USDC به طور گسترده در سطح جهانی استفاده می‌شوند، آن‌ها در اصل یک بدهی دیجیتال با پشتوانه خزانه‌داری آمریکا را نگه می‌دارند. این بدان معناست که تأمین مالی بدهی آمریکا به کاربران جهانی "به صورت مجازی برون‌سپاری" می‌شود.

بنابراین، اگر ایالات متحده بدهی خود را از طریق تورم کاهش ارزش دهد، بار آن نه تنها بر دوش شهروندان آمریکا خواهد افتاد، بلکه از طریق سیستم استیبل‌کوین به صورت جهانی "صادر" خواهد شد. بنابراین، تورم به نوعی مالیات تبدیل می‌شود که همه دارندگان استیبل‌کوین جهانی مجبور به تحمل آن هستند. زیرا دلار دیجیتال آن‌ها نیز قدرت خرید خود را از دست داده است. از دیدگاه فنی، سیستم امروز یکسان است. دلار در سراسر جهان همه جا حاضر است، اما استیبل‌کوین‌ها به بازار بزرگ‌تری تبدیل خواهند شد و در تلفن‌های هوشمند مردم وجود خواهند داشت.

قطعه دیگر پازل این است که استیبل‌کوین‌ها می‌توانند خنثی به نظر برسند زیرا می‌توانند توسط شرکت‌های خصوصی ایجاد شوند، نه فقط دولت. این بدان معناست که آن‌ها با بار سیاسی مرتبط با فدرال رزرو یا خزانه‌داری همراه نیستند. تحت ENDCA، فقط صادرکنندگان تایید شده مانند بانک‌ها، شرکت‌های امانی یا شرکت‌های غیربانکی که می‌توانند تاییدیه ویژه دریافت کنند، می‌توانند استیبل‌کوین‌های تنظیم‌شده و با پشتوانه دلار را در ایالات متحده صادر کنند.

اگر اپل یا متا مایل بودند، می‌توانستند از نظر تئوری ارز خود را صادر کنند، مانند آنچه به اصطلاح "متاکوین" نامیده می‌شود. آنچه واقعاً مورد نیاز است یک پیشرفت تکنولوژیک نیست، بلکه اجازه سیاسی است. به عبارت ساده، تا زمانی که به هسته قدرت لطف نشان دهید و سرمایه کافی سرمایه‌گذاری کنید، امکان دریافت مجوز وجود دارد.

به همین دلیل است که استیبل‌کوین‌ها چنین نقش مهمی در فرآیند رقیق‌سازی بدهی آمریکا ایفا می‌کنند. در اصل، آن‌ها سطحی از کنترل نزدیک به ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) را فراهم می‌کنند اما بدون نیاز به حمل برچسب جهانی بسیار حساس CBDC.

نقص مرگبار استیبل‌کوین‌ها: اعتماد غیرقابل تایید

اما مشکل این است که سایر کشورهای جهان این موضوع را قبول ندارند. ما قبلاً این را از خرید مداوم و گسترده طلا توسط بانک‌های مرکزی در سراسر جهان دیده‌ایم.

استیبل‌کوین‌ها ادعا می‌کنند که ۱:۱ به دلار یا اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا متصل هستند، از نظر تئوری، هر استیبل‌کوین در گردش باید با ۱ دلار پول نقد یا یک دارایی خزانه‌داری معادل پشتیبانی شود. اما مشکل واقعی این است: نه افراد و نه دولت‌های خارجی نمی‌توانند به طور مستقل این ذخایر را با اطمینان ۱۰۰٪ حسابرسی کنند.

تتر، سیرکل گزارش‌های ذخیره صادر خواهند کرد، اما شما باید به خود صادرکننده اعتماد کنید و باید به نهادهای حسابرسی اعتماد کنید، و تقریباً همه این نهادها در سیستم آمریکا هستند. وقتی صحبت از یک مسئله اعتماد شامل تریلیون‌ها دلار می‌شود، این خود مانع بسیار بالایی برای کشورها ایجاد می‌کند.

حتی اگر تکنولوژی بلاک‌چین در آینده بتواند حسابرسی‌های شفاف و بلادرنگ از ذخایر استیبل‌کوین را محقق کند، باز هم مشکل اساسی‌تری را حل نمی‌کند — آمریکا همیشه قدرت تغییر قوانین را دارد.

تاریخ قبلاً هشدار روشنی داده است. دولت آمریکا زمانی قول داد که دلار آمریکا می‌تواند در هر زمان با طلا بازخرید شود، اما در سال ۱۹۷۱، دولت نیکسون به طور یکجانبه این گزینه بازخرید را قطع کرد. از دیدگاه جهانی، این در اصل یک "بازگشت قانون" کامل بود: تعهد باقی ماند، اما بازخرید با یک اظهار نظر "شوخی‌آمیز" پایان یافت.

بنابراین، یک سیستم توکن دیجیتال ساخته شده بر اساس "به ما اعتماد کنید" بعید است که واقعاً اعتماد جهان را جلب کند. از نظر فنی، هیچ چیزی وجود ندارد که مانع از آن شود که آمریکا در آینده تصمیمی در مورد استیبل‌کوین‌ها بگیرد که مشابه تصمیمی باشد که در آن آمریکا دلار را از طلا جدا کرد. این دلیل اساسی وجود احتیاط گسترده در سطح جهانی نسبت به نسل جدید سیستم‌های ارز دیجیتال است.

بنابراین، سوال بعدی این است: آیا آمریکا در نهایت واقعاً این کار را انجام خواهد داد؟

از نظر من، این احتمال نه تنها واقعی است، بلکه حتی اجتناب‌ناپذیر است، زیرا آمریکا در حال آزمایش این ایده بوده است، فقط نه به شکلی که ممکن است فکر کنیم.

به عنوان مثال، مایکل سیلر به طور عمومی از ترامپ و خانواده‌اش حمایت کرده و پیشنهاد کرده است که آمریکا یک ذخیره استراتژیک بیت‌کوین ایجاد کند. چشم‌انداز او این بود: اگر آمریکا طلا بفروشد، سپس بیت‌کوین را به صورت انبوه بخرد، نه تنها می‌تواند قیمت طلا را سرکوب کند، رقبایی مانند چین و روسیه را تضعیف کند، بلکه می‌تواند قیمت بیت‌کوین را بالا ببرد و ترازنامه آمریکا را بازسازی کند.

با این حال، این در نهایت اتفاق نیفتاد. در عوض، در دوران تصدی ترامپ، این ایده ذخیره بیت‌کوین آمریکا فقط ذکر شد و هرگز واقعاً محقق نشد. مقامات آمریکایی به صراحت اعلام کرده‌اند که از بودجه مالیات‌دهندگان برای خرید بیت‌کوین استفاده نخواهند کرد، حداقل نه به صورت عمومی، و در واقع، هیچ اقدام مرتبطی دیده نشده است. بنابراین، من معتقدم که این به شکلی که مایکل سیلر به طور عمومی پیشنهاد کرد، اتفاق نخواهد افتاد.

با این حال، این بدان معنا نیست که داستان در اینجا به پایان می‌رسد. زیرا دولت لزوماً مجبور نیست مستقیماً درگیر شود تا بخشی از آن باشد. "رویکرد در پشتی" واقعی در بخش خصوصی نهفته است.

MicroStrategy به طور موثری به یک "شرکت سهامی عام بیت‌کوین" تبدیل شده است، تحت رهبری مایکل سیلر به طور مداوم بیت‌کوین جمع‌آوری می‌کند، با دارایی‌های فعلی آن‌ها که در مجموع به صدها هزار سکه می‌رسد. بنابراین سوال پیش می‌آید: اگر یک شرکت سهامی عام ابتدا جمع‌آوری بیت‌کوین در مقیاس بزرگ را تکمیل کند، آیا ایمن‌تر و محتاطانه‌تر از خرید مستقیم دولت نخواهد بود؟

این رویکرد نه به عنوان مداخله بانک مرکزی دیده می‌شود و نه بلافاصله باعث وحشت بازار جهانی می‌شود. و هنگامی که بیت‌کوین واقعاً به عنوان یک دارایی استراتژیک تثبیت شد، دولت آمریکا می‌تواند به راحتی از طریق سهام و دارایی‌ها به طور غیرمستقیم به بیت‌کوین دسترسی پیدا کند، درست همانطور که زمانی مالکیت جزئی شرکت‌هایی مانند اینتل را در اختیار داشت؛ این سابقه قبلاً وجود دارد.

به جای فروش آشکار طلا، درگیر شدن در معاملات بیت‌کوین میلیارد دلاری یا ترویج اجباری یک سیستم استیبل‌کوین، رویکرد هوشمندانه‌تر و مطابق با سبک آمریکا این است که اجازه دهد شرکت‌های خصوصی ابتدا آزمایش‌ها را انجام دهند. هنگامی که یک مدل موثر و به اندازه کافی مهم برای نادیده گرفتن ثابت شد، آنگاه ملت می‌تواند آن را در سطح فدرال جذب و نهادینه کند.

این روش محتاطانه‌تر، تدریجی‌تر است و "انکار قابل قبول" بیشتری ارائه می‌دهد تا روزی که همه چیز به طور رسمی ظاهر شود.

بنابراین، نکته کلیدی که می‌خواهم منتقل کنم این است: راه‌های زیادی برای وقوع این امر وجود دارد و احتمال وقوع آن بسیار زیاد است. ارزیابی آن مشاور روسی بی‌اساس نیست—اگر آمریکا واقعاً تلاش کند تا مسئله بدهی ملی خود را به طور اساسی حل کند، آنگاه نوعی استراتژی دارایی دیجیتال تقریباً یک انتخاب اجتناب‌ناپذیر است.

لینک مقاله اصلی