جام جهانی «پیش‌بینی‌ها»: چگونه چشم‌انداز رشد بازارهای پیش‌بینی در سال آینده را تفسیر کنیم؟

عنوان اصلی مقاله: بازارهای پیش‌بینی در مقیاس بزرگ: چشم‌انداز ۲۰۲۶
نویسنده مقاله اصلی: INSIGHTS4.VC
ترجمه: پگی، BlockBeats

یادداشت سردبیر: در سال ۲۰۲۵، بازارهای پیش‌بینی به سمت پذیرش عمومی شتاب گرفتند: کارگزاران، پلتفرم‌های ورزشی و محصولات رمزارزی همگی به‌طور همزمان وارد این حوزه شدند و تقاضا برای آن را تأیید کردند. نقطه عطف واقعی دیگر نوآوری در محصول نیست، بلکه این است که آیا می‌توان در چارچوب‌های نظارتی به مقیاس‌پذیری دست یافت یا خیر.

این مقاله با استفاده از مقایسه نظارتی جهانی، واگرایی مسیرهای درون‌زنجیره‌ای و انطباق‌پذیری، و جام جهانی ۲۰۲۶ به عنوان یک «تست استرس در سطح سیستم»، اشاره می‌کند که بازارهای پیش‌بینی وارد مرحله حذف شده‌اند که بر انطباق، تسویه و توزیع متمرکز است. برنده، پلتفرمی خواهد بود که بتواند تحت بارهای سنگین و نظارت‌های سخت‌گیرانه به‌طور پایدار عمل کند.

در ادامه متن اصلی آمده است:

بازار قراردادهای رویداد در ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ به طور قابل توجهی شتاب گرفت و با یک کاتالیزور «نسلی» در افق، همسو شد.

ارزش‌گذاری Kalshi به ۱۱ میلیارد دلار دو برابر شد و گزارش شده است که Polymarket به دنبال سطح ارزش‌گذاری بالاتری است؛ در عین حال، پلتفرم‌های بازار انبوه—از جمله DraftKings، FanDuel و Robinhood—همگی محصولات پیش‌بینی منطبق با مقررات را پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا (که در آمریکای شمالی برگزار می‌شود) عرضه کرده‌اند. Robinhood پیش‌بینی می‌کند که بازار رویدادها حدود ۳۰۰ میلیون دلار درآمد سالانه ایجاد کرده و به سریع‌ترین خط کسب‌وکار در حال رشد آن تبدیل شده است، که نشان می‌دهد «معاملات مبتنی بر نظر» به شکلی مقیاس‌پذیر در حال ورود به جریان اصلی مالی هستند.

با این حال، این رشد اکنون با واقعیت‌های نظارتی برخورد کرده است. از آنجایی که پلتفرم‌ها برای اوج مشارکت ناشی از جام جهانی آماده می‌شوند، بازار پیش‌بینی دیگر فقط یک مسئله محصول نیست و به طور فزاینده‌ای به یک مسئله «طراحی نظارتی» تبدیل می‌شود. در واقع، تمرکز توسعه تیم‌ها از صرفاً برآورده کردن نیازهای کاربر به سمت صلاحیت‌های قانونی، مرزهای قضایی و طراحی معیارهای تسویه تغییر یافته است. اهمیت قابلیت‌های انطباق و مشارکت‌های توزیع به تدریج همگام با نقدینگی پیش می‌رود؛ چشم‌انداز رقابتی اکنون بیش از آنکه تحت تأثیر این باشد که چه کسی می‌تواند بازارهای بیشتری را فهرست کند، توسط «چه کسی می‌تواند در چارچوب مجاز در مقیاس بزرگ عمل کند» شکل می‌گیرد.

تعامل مقررات

کمیسیون معاملات آتی کالای ایالات متحده (CFTC) تنها به طبقه کوچکی از قراردادهای رویداد مرتبط با شاخص‌های اقتصادی اجازه فعالیت می‌دهد، در حالی که سایر انواع را قمار غیرقابل قبول می‌داند. در سپتامبر ۲۰۲۳، CFTC تلاش Kalshi برای راه‌اندازی معاملات آتی سیاسی را مسدود کرد؛ با این حال، یک چالش حقوقی متعاقب آن، تأییدیه محدودی برای قراردادهای مربوط به انتخابات ریاست‌جمهوری فراهم کرد.

در سطح ایالتی، موضع نظارتی نسبت به بخش «بازارهای پیش‌بینی» سخت‌گیرانه‌تر است. در دسامبر ۲۰۲۵، نهاد نظارتی بازی‌های کنتیکت دستور توقف فعالیت را برای Kalshi، Robinhood و Crypto.com صادر کرد و قراردادهای رویداد ارائه‌شده توسط آن‌ها را قمار بدون مجوز دانست؛ نوادا نیز به دنبال اقدام قضایی برای متوقف کردن محصولات مشابه بود و پلتفرم‌های مربوطه را مجبور به حذف فهرست در آن ایالت کرد.

در واکنش، غول‌های باسابقه مانند FanDuel و DraftKings محصولات بازار پیش‌بینی را به حوزه‌های قضایی که در آن «شرط‌بندی ورزشی قانونی» هنوز ایجاد نشده است، محدود کردند که این امر استراتژی توزیع مبتنی بر مرزهای نظارتی را به جای تقاضای کاربر برجسته می‌کند. پیام اصلی اکنون کاملاً روشن است: آنچه مقیاس را تعیین می‌کند نوآوری محصول نیست، بلکه تحمل نظارتی است. طراحی قرارداد، شرایط تسویه، زبان بازاریابی و مسیرهای عرضه جغرافیایی به طور سیستماتیک مهندسی می‌شوند تا از بررسی‌های قانونی عبور کنند؛ پلتفرم‌هایی که بتوانند در یک چارچوب نظارتی پذیرفته‌شده عمل کنند، مزیت پایدارتری به دست خواهند آورد. در این بازار، شفافیت نظارتی خود یک خندق دفاعی ایجاد می‌کند و عدم قطعیت مستقیماً رشد را محدود می‌کند.

حجم اسمی هفتگی بازار پیش‌بینی

تراکنش‌های هفتگی بازار پیش‌بینی

موارد قابل مقایسه جهانی

در خارج از ایالات متحده، پلتفرم‌های شرط‌بندی بالغ و رژیم‌های صدور مجوز جدیدتر نشان می‌دهند که تحت مقررات قمار، بازارهای رویدادمحور می‌توانند به نقدینگی دست یابند، اما اقتصاد و مرزهای محصول آن‌ها به طور قابل توجهی محدود است. صرافی Betfair در بریتانیا ثابت می‌کند که عمق بازار می‌تواند در چارچوب مجوز قمار شکل بگیرد، اما قوانین سخت‌گیرانه حمایت از مصرف‌کننده سودآوری را محدود می‌کند. شرط‌بندی در بازارهای آسیایی عمدتاً توسط انحصارات دولتی یا پلتفرم‌های فراساحلی انجام می‌شود که نشان‌دهنده تقاضای اساسی قوی و چالش‌های دیرینه در اجرای قانون و انصاف است. آمریکای لاتین به سمت قانون‌مند شدن حرکت می‌کند: برزیل بازار قمار قانونی خود را در ژانویه ۲۰۲۵ افتتاح کرد و تلاش کرد یک منطقه خاکستری طولانی‌مدت را به یک فعالیت مشمول مالیات و قانون‌مند تبدیل کند.

روند کلی فرامرزی ثابت است: مقررات در حال بستن خلأها هستند. قرعه‌کشی‌های متکی بر «توکن‌های رایگان + مکانیسم‌های جایزه» و مدل‌های کازینوی اجتماعی در حوزه‌های قضایی متعددی محدود یا ممنوع شده‌اند که این امر مانع انطباق را برای هر محصولی که در مرز قمار فعالیت می‌کند، به طور قابل توجهی افزایش داده است. جهت‌گیری جهانی به سمت مقررات سخت‌گیرانه‌تر است، نه تحمل مناطق خاکستری.

پلتفرم درون‌زنجیره‌ای در مقابل انطباق

بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز زمانی سریع‌تر معامله می‌شدند و دسترسی جهانی را در ازای کاستی‌های انطباق ارائه می‌دادند. به عنوان مثال، پلتفرم رمزارزی Polymarket را در نظر بگیرید: در ژانویه ۲۰۲۲، به دلیل فعالیت در زمینه سوآپ‌های مبتنی بر رویداد ثبت‌نشده، توسط کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) مبلغ ۱.۴ میلیون دلار جریمه شد و ملزم به اعمال محدودیت‌های جغرافیایی برای کاربران آمریکایی گردید. متعاقباً، Polymarket تغییری ایجاد کرد: کنترل‌های داخلی را تقویت کرد (با آوردن مشاوران سابق CFTC) و در سال ۲۰۲۵، یک نهاد دارای مجوز را خریداری کرد تا بتواند تا نوامبر ۲۰۲۵ در ظرفیت آزمایشی در ایالات متحده دوباره راه‌اندازی شود. حجم معاملات آن جهش یافت — گزارش شده است که در سال ۲۰۲۴ به ۳.۶ میلیارد دلار شرط‌بندی روی یک موضوع انتخاباتی رسیده و تا پایان سال ۲۰۲۴ به ۲۶ میلیارد دلار حجم معاملات ماهانه رشد کرده است — و در سال ۲۰۲۵، سرمایه‌گذاران بلوچیپ را با ارزش‌گذاری تخمینی حدود ۱۲ میلیارد دلار معرفی کرد.

پلتفرم‌های درون‌زنجیره‌ای برای دستیابی به ایجاد و تسویه سریع بازار به اوراکل‌ها متکی هستند اما با مبادله‌ای بین سرعت و انصاف روبرو هستند: حاکمیت و اختلافات اوراکل ممکن است نتایج را به تأخیر بیندازد و ناشناس بودن می‌تواند نگرانی‌هایی را در مورد دستکاری یا معاملات نهانی ایجاد کند. نهادهای نظارتی نیز همچنان هوشیار هستند: حتی با غیرمتمرکزسازی کد، سازمان‌دهندگان و تأمین‌کنندگان نقدینگی ممکن است همچنان به اهداف اجرایی تبدیل شوند (مانند مورد Polymarket). چالش در سال ۲۰۲۶ ترکیب بازار جهانی ۲۴/۷ و نوآوری تسویه فوری رمزارزی با انطباق کافی بدون فدا کردن شفافیت است.

رفتار کاربر و روندهای معاملاتی

در سال ۲۰۲۵، بازارهای پیش‌بینی شاهد جهش همزمان در رویدادهای ورزشی و غیرورزشی بودند. برآوردهای صنعت نشان می‌دهد که مجموع حجم معاملات اسمی از سال ۲۰۲۴ بیش از ده برابر شده و تا پایان سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۳ میلیارد دلار در ماه رسیده است. بازار ورزشی به «موتور معاملاتی» اصلی تبدیل شد، به طوری که رویدادهای با فرکانس بالا تراکنش‌های کوچک مداوم را هدایت می‌کردند؛ بازارهای سیاسی و کلان به عنوان «آهنرباهای سرمایه» عمل کردند و تراکنش‌های کمتر اما بزرگ‌تری را شاهد بودند.

تفاوت‌های ساختاری به وضوح قابل مشاهده است: در Kalshi، قراردادهای ورزشی بیشترین سهم را در حجم معاملات تجمعی داشتند که نشان‌دهنده تعامل مکرر کاربران متمرکز بر سرگرمی است؛ با این حال، سود باز بیشتری در سیاست و اقتصاد متمرکز بود که نشان‌دهنده وجوه سنگین‌تر در موقعیت‌های تک‌سهمی است. در Polymarket، بازارهای سیاسی نیز با وجود فرکانس معاملاتی کمتر، در سود باز پیشتاز بودند. نتیجه‌گیری: ورزش گردش مالی را به حداکثر می‌رساند، در حالی که غیرورزش ریسک را متمرکز می‌کند.

این منجر به دو نوع شرکت‌کننده شده است:

کاربران ورزشی: بیشتر شبیه به «معامله‌گران جریان»، که چندین بار با مبالغ کم درگیر می‌شوند و عمدتاً توسط سرگرمی و عادت هدایت می‌شوند؛

کاربران سیاسی/کلان: بیشتر شبیه به «تخصیص‌دهندگان سرمایه»، که با مبالغ کمتر اما بزرگ‌تر سروکار دارند و به دنبال مزیت‌های اطلاعاتی، پوشش ریسک یا تأثیرگذاری بر روایت هستند.

بنابراین پلتفرم با بهینه‌سازی دوگانه روبرو است: باید تعامل کاربر را حفظ کند و در عین حال اعتماد و انصاف را برای یک بازار سرمایه‌محور فراهم کند.

این همچنین نقطه تمرکز ریسک را توضیح می‌دهد: جنجال سال ۲۰۲۵ عمدتاً حول مسائل غیرورزشی بود، از جمله مخالفت نهاد حاکم بر ورزش‌های دانشگاهی آمریکا با قراردادهای مربوط به ورزشکاران دانشجو. پلتفرم بلافاصله قراردادهای مربوطه را حذف کرد که نشان می‌دهد ریسک‌های حاکمیتی با تمرکز وجوه و حساسیت اطلاعات افزایش می‌یابد، نه صرفاً با رشد حجم معاملات. رشد بلندمدت به این بستگی دارد که آیا بازارهای غیرورزشی با تأثیر بالا می‌توانند بدون عبور از خطوط قرمز نظارتی یا اعتباری عمل کنند یا خیر.

جام جهانی ۲۰۲۶: تست استرس در سطح سیستم

جام جهانی فیفا، که به طور مشترک توسط ایالات متحده، کانادا و مکزیک میزبانی خواهد شد، باید به عنوان یک تست استرس کامل برای زیرساخت‌های معاملاتی رویداد و قمار انطباقی دیده شود. قیاس‌های تاریخی نشان می‌دهند:

جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا عمدتاً دارایی‌های فیزیکی و مکان‌ها را آزمایش کرد؛ المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا مسیر حیاتی را به سمت ارتباطات، توزیع اطلاعات و واکنش اضطراری تغییر داد. سیستم «Info '96» شرکت IBM زمان‌بندی و امتیازدهی را متمرکز کرد، شرکت‌های مخابراتی شبکه‌های سلولی را گسترش دادند، موتورولا یک سیستم رادیویی در مقیاس بزرگ مستقر کرد؛ انفجار در پارک المپیک سنتنیال در ۲۷ ژوئیه همان سال اهمیت تغییر سیستم از توان عملیاتی به یکپارچگی و تاب‌آوری تحت فشار بالا را برجسته کرد.

نقطه استرس در سال ۲۰۲۶ به صراحت وارد لایه جفت‌شدگی دیجیتال + مالی خواهد شد: این رویداد به ۴۸ تیم، ۱۰۴ مسابقه، ۱۶ شهر گسترش می‌یابد و توجه و جریان‌های تراکنش را چندین بار در حدود پنج هفته متمرکز می‌کند. حجم شرط‌بندی جهانی برای جام جهانی ۲۰۲۲ به طور گسترده صدها میلیارد دلار برآورد شد، که پنجره اوج آن نقدینگی و بارهای تسویه کوتاه‌مدت شدیدی را به همراه داشت.

مسیر انطباق آمریکای شمالی سهم بیشتری از فعالیت را به دوش خواهد کشید—۳۸ ایالت آمریکا به اضافه منطقه کلمبیا و پورتوریکو شرط‌بندی ورزشی را تا درجات مختلف قانونی کرده‌اند، و وجوه بیشتری از طریق سیستم‌های KYC، پرداخت و نظارت جریان می‌یابد تا کانال‌های فراساحلی. توزیع مبتنی بر اپلیکیشن جفت‌شدگی را محکم‌تر خواهد کرد: پخش زنده، قراردادهای بلادرنگ، واریزها و برداشت‌ها اغلب در یک جلسه موبایلی واحد تکمیل می‌شوند.

برای قراردادهای رویداد/بازارهای پیش‌بینی، نقاط استرس عملیاتی قابل مشاهده عبارتند از: تمرکز نقدینگی و نوسانات در طول پنجره مسابقه؛ یکپارچگی تسویه (تأخیرهای داده، حل اختلاف)؛ طراحی محصول و قضایی در سراسر خطوط فدرال/ایالتی؛ مقیاس‌پذیری KYC/AML/قمار مسئولانه/برداشت‌ها تحت تقاضای اوج.

همان مجموعه مقررات و پشته فناوری در المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس با آزمون دیگری روبرو خواهد شد، بنابراین جام جهانی ۲۰۲۶ بیشتر شبیه یک رویداد فیلترکننده است: ممکن است باعث مداخله نظارتی، ادغام پلتفرم یا خروج از بازار شود و زیرساخت‌های ساخته شده برای اوج‌های مرحله‌ای را از پلتفرم‌های پایدار، منطبق و مقیاس‌پذیر متمایز کند.

نوآوری در پرداخت و تسویه

استیبل‌کوین‌ها در حال گذار از دارایی‌های سوداگرانه به زیرساخت‌های عملیاتی هستند. اکثر بازارهای پیش‌بینی بومی رمزارز، واریزها و تسویه‌ها را با استیبل‌کوین‌های متصل به دلار آمریکا تسهیل می‌کنند و پلتفرم‌های قانون‌مند نیز در حال آزمایش کانال‌های مشابه هستند. در دسامبر ۲۰۲۵، ویزا یک برنامه آزمایشی را در ایالات متحده راه‌اندازی کرد که بانک‌ها را قادر می‌سازد از USDC شرکت Circle برای تسویه‌های درون‌زنجیره‌ای ۲۴/۷ استفاده کنند، که بر اساس آزمایش‌های استیبل‌کوین فرامرزی از سال ۲۰۲۳ ساخته شده است. در بازارهای رویدادمحور، استیبل‌کوین‌ها (در صورت مجاز بودن) دسترسی فوری، پوشش جهانی و مزایای تسویه همسو با ساعات معاملاتی مداوم را ارائه می‌دهند.

در عمل، استیبل‌کوین‌ها بیشتر به عنوان میان‌افزار تسویه عمل می‌کنند: کاربران آن‌ها را به عنوان رمپ‌های ورود/خروج سریع‌تر می‌بینند، در حالی که اپراتورها از نرخ‌های شکست پایین‌تر، مدیریت نقدینگی بهبودیافته و تسویه‌های تقریباً آنی بهره می‌برند. بنابراین، سیاست‌های استیبل‌کوین تأثیر مرتبه دوم بر بازارهای پیش‌بینی دارند: محدود کردن کانال‌های استیبل‌کوین می‌تواند اصطکاک را افزایش داده و برداشت‌ها را به تأخیر بیندازد، در حالی که شفافیت نظارتی به نفع ادغام عمیق با پلتفرم‌های اصلی قمار و کارگزاری است.

با این حال، چالش‌هایی نیز وجود دارد. در سال ۲۰۲۵، کریستین لاگارد نسبت به ریسک‌های ثبات ارزی استیبل‌کوین‌های خصوصی هشدار داد و حمایت خود را از یوروی دیجیتال توسط بانک‌های مرکزی تکرار کرد. بانک مرکزی اروپا همچنین در «بررسی ثبات مالی» نوامبر ۲۰۲۵ خود تأکید کرد که گسترش استیبل‌کوین می‌تواند منابع مالی بانک‌ها را تضعیف کرده و انتقال سیاست را مختل کند. سناریوی محتمل‌تر تا سال ۲۰۲۶ یک ادغام تدریجی است: پلتفرم‌های قمار بیشتری واریزهای استیبل‌کوین را می‌پذیرند، مؤسسات پرداخت کارت‌ها را به رمزارز متصل می‌کنند، در حالی که صدور مجوز، حسابرسی ذخایر و افشاگری‌ها را تقویت می‌کنند، نه اینکه به طور کامل از یک ریل پرداخت رمزارزی بومی حمایت کنند.

زمینه نقدینگی کلان اقتصادی

شکوفایی مشاهده شده در سال ۲۰۲۵ باید با شک و تردید نگریسته شود: نقدینگی فراوان می‌تواند سوداگری را تقویت کند. فدرال رزرو در پایان سال ۲۰۲۵ به سمت پایان دادن به انقباض کمی حرکت کرد، یا بهبود جزئی نقدینگی در سال ۲۰۲۶، که بیش از جهت‌گیری، بر اشتهای ریسک تأثیر می‌گذارد. برای بازارهای پیش‌بینی، نقدینگی بر سطوح مشارکت تأثیر می‌گذارد: وجوه فراوان منجر به افزایش حجم معاملات می‌شود، در حالی که انقباض، تب سوداگری را خنک می‌کند.

با این حال، رشد در سال ۲۰۲۵ در یک محیط با نرخ بهره بالا رخ داد که نشان می‌دهد بازارهای پیش‌بینی عمدتاً توسط نقدینگی هدایت نمی‌شوند. چارچوب معقول‌تر این است که نقدینگی کلان را به عنوان یک شتاب‌دهنده در نظر بگیریم نه محرک اصلی. عوامل بلندمدت—توزیع جریان اصلی توسط کارگزاران/قمار، ساده‌سازی محصول و افزایش پذیرش فرهنگی—پذیرش پایه را بهتر توضیح می‌دهند. شرایط پولی بر دامنه‌ها تأثیر می‌گذارد اما وقوع را دیکته نمی‌کند.

«عنصر گمشده»: توزیع سوپر اپلیکیشن و خندق دفاعی

پرسش کلیدی همچنان باقی است: چه کسی رابط کاربری برای معاملات/قمار یکپارچه را کنترل می‌کند؟

اجماع در حال شکل‌گیری است: توزیع پادشاه است و خندق واقعی در روابط کاربری به سبک سوپر اپلیکیشن نهفته است.

هدایت همکاری شدید: صرافی‌هایی که به دنبال کاربران خرد هستند (مانند مشارکت گروه CME با FanDuel/DraftKings)، پلتفرم‌های مصرف‌کننده که به دنبال محتوای متمایز هستند (مانند مشارکت Robinhood با Kalshi، خرید یک صرافی کوچک CFTC توسط DraftKings).

الگو شبیه کارگزاری یکپارچه است: سهام، اختیار معامله، رمزارز، قراردادهای رویداد در کنار هم، کاربران نیازی به ترک پلتفرم ندارند.

بازارهای پیش‌بینی به شدت نسبت به نقدینگی و اعتماد حساس هستند: بازارهای کم‌عمق به سرعت شکست می‌خورند، در حالی که عمق ترکیب می‌شود. پلتفرم‌هایی با کاربران موجود، هزینه‌های جذب مشتری پایین، KYC آماده و جریان‌های وجوه، طبیعتاً برتر از مکان‌های مستقلی هستند که باید عمق را از صفر بسازند. بنابراین، بیشتر شبیه به معاملات اختیار معامله است تا یک شبکه اجتماعی: عمق و قابلیت اطمینان بر نوآوری برتری دارند. به همین دلیل است که بحث «عملکرد در مقابل محصول» به طور فزاینده‌ای توسط توزیع حل می‌شود تا فناوری.

موفقیت اولیه Robinhood از این ارزیابی حمایت کرد: این شرکت در سال ۲۰۲۵ معاملات رویداد را برای برخی از معامله‌گران فعال معرفی کرد و به سرعت مورد توجه قرار گرفت؛ ARK Invest تخمین می‌زند که درآمد مکرر آن تا پایان سال به ۳۰۰ میلیون دلار رسیده است. خندق دفاعی روشن است: بازارهای پیش‌بینی مستقل (باز)نوآوری نیز در برابر پایگاه‌های کاربری موجود با مشکل مواجه هستند. به عنوان مثال، FanDuel بیش از ۱۲ میلیون کاربر دارد و به سرعت با ادغام قراردادهای رویداد CME، نقدینگی و اعتماد را در پنج ایالت ایجاد کرد؛ DraftKings مسیر مشابهی را در ۳۸ ایالت تکرار کرد. در مقابل، Kalshi و Polymarket سال‌ها صرف ساخت عمق از صفر کردند و اکنون فعالانه‌تر به دنبال مشارکت‌های توزیع هستند (Robinhood، Underdog Fantasy، حتی UFC).

نتایج ممکن: چند پلتفرم تجمیع بزرگ به اثرات شبکه و تأیید نظارتی دست می‌یابند؛ پلتفرم‌های کوچک یا تخصص پیدا می‌کنند (مثلاً فقط روی رویدادهای رمزارزی تمرکز می‌کنند) یا خریداری می‌شوند. در همین حال، همگرایی فین‌تک و رسانه به یک سوپر اپلیکیشن نزدیک می‌شود: PayPal، Cash App ممکن است در آینده بازارهای پیش‌بینی را در کنار پرداخت‌ها و سهام ارائه دهند؛ Apple، Amazon، ESPN در سال‌های ۲۰۲۳–۲۵ مشارکت‌های شرط‌بندی ورزشی را بررسی کرده‌اند که می‌تواند به معاملات رویداد گسترده‌تر تبدیل شود. «عنصر گمشده» واقعی ممکن است لحظه‌ای باشد که غول‌های فناوری بازارهای پیش‌بینی را به طور کامل در یک سوپر اپلیکیشن جاسازی کنند — ترکیب اخبار، شرط‌بندی و سرمایه‌گذاری برای تشکیل یک خندق دفاعی بی‌نظیر.

پیش از این، مسابقه قفل کردن کاربر بین صرافی‌ها، شرکت‌های شرط‌بندی و کارگزاران ادامه خواهد داشت. پرسش کلیدی برای سال ۲۰۲۶ این است: آیا بازارهای پیش‌بینی به ویژگی اپلیکیشن‌های مالی بزرگ تبدیل می‌شوند یا به عنوان یک عمودی مستقل به حیات خود ادامه می‌دهند؟ نشانگرهای اولیه به ادغام اشاره دارند.

با این حال، نهادهای نظارتی ممکن است همچنان نسبت به سوپر اپلیکیشن‌هایی که به طور یکپارچه بین سرمایه‌گذاری و شرط‌بندی جابجا می‌شوند، محتاط باشند. برنده نهایی پلتفرمی خواهد بود که بتواند هم کاربران و هم نهادهای نظارتی را متقاعد کند — خندق دفاعی آن‌ها نه تنها از فناوری و نقدینگی، بلکه از انطباق، اعتماد و تجربه ناشی خواهد شد.

Opinion Trade (Opinion Labs): رقیب درون‌زنجیره‌ای متمرکز بر کلان

Opinion Trade، که توسط Opinion Labs راه‌اندازی شده است، خود را به عنوان یک پلتفرم معاملاتی پیش‌بینی درون‌زنجیره‌ای «اول کلان» معرفی می‌کند، که شکل بازار آن بیشتر شبیه به داشبوردی برای نرخ‌های بهره و کالاها است تا محصولات شرط‌بندی مبتنی بر سرگرمی. این پلتفرم در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵ در BNB Chain فعال شد و تا ۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، کل حجم معاملات اسمی از ۳.۱ میلیارد دلار فراتر رفت، با میانگین حجم معاملات اسمی روزانه در مراحل اولیه حدود ۱۳۲.۵ میلیون دلار.
در دوره ۱۱ تا ۱۷ نوامبر، حجم معاملات اسمی هفتگی پلتفرم حدود ۱.۵ میلیارد دلار بود که آن را در خط مقدم پلتفرم‌های اصلی بازار پیش‌بینی قرار داد؛ تا ۱۷ نوامبر، اندازه قرارداد سود باز آن به ۶۰.۹ میلیون دلار رسید که در آن زمان همچنان از Kalshi و Polymarket عقب‌تر بود.

در بخش زیرساخت، Opinion Labs در دسامبر ۲۰۲۵ همکاری با Brevis را برای معرفی یک مکانیسم تأیید مبتنی بر اثبات دانش صفر در فرآیند تسویه اعلام کرد، با هدف کاهش شکاف اعتماد در فرآیند تعیین نتیجه بازار. این شرکت همچنین تکمیل یک دور تأمین مالی بذری ۵ میلیون دلاری را به رهبری YZi Labs (Binance Labs سابق) با مشارکت سایر سرمایه‌گذاران فاش کرد که نه تنها حمایت مالی فراهم می‌کند، بلکه یک ارتباط استراتژیک با اکوسیستم BNB ایجاد می‌کند.

علاوه بر این، این پلتفرم محدودیت‌های جغرافیایی صریحی را برای ایالات متحده و سایر حوزه‌های قضایی محدود اعمال کرده است که یک مبادله اصلی پیش روی بازارهای پیش‌بینی درون‌زنجیره‌ای در سال‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶ را برجسته می‌کند: چگونه می‌توان به تجمیع نقدینگی جهانی سریع تحت محدودیت‌های مرزهای نظارتی دست یافت.

بازارهای پیش‌بینی مصرف‌کننده به عنوان کانال توزیع برای «ICO 2.0»

Sport.Fun (Football.Fun سابق) یک مورد عینی از چگونگی تکامل بازارهای پیش‌بینی مصرف‌کننده به یک نسل جدید از زیرساخت توزیع توکن ارائه می‌دهد. این مدل نوظهور «ICO 2.0» مستقیماً در اپلیکیشن‌های مصرف‌کننده با درآمد واقعی جاسازی شده است. Sport.Fun در اوت ۲۰۲۵ در Base راه‌اندازی شد و در ابتدا بر معاملات رویداد مشابه گیم‌پلی فوتبال فانتزی تمرکز داشت و بعداً به بازارهای مرتبط با NFL گسترش یافت.

تا پایان سال ۲۰۲۵، Sport.Fun فاش کرد که حجم کل معاملات آن از ۹۰ میلیون دلار فراتر رفته و درآمد پلتفرم از ۱۰ میلیون دلار عبور کرده است که نشان می‌دهد قبل از هرگونه عرضه عمومی توکن، محصول یک تناسب محصول-بازار واضح را تأیید کرده است.

این شرکت یک دور تأمین مالی بذری ۲ میلیون دلاری را به رهبری 6th Man Ventures با مشارکت Zee Prime Capital، Sfermion و Devmons تکمیل کرده است. این ساختار سرمایه‌گذار منعکس‌کننده علاقه فزاینده بازار به اپلیکیشن‌های رمزارزی مصرف‌کننده است که اصول مالی را با تعامل بازی‌وار ترکیب می‌کنند و از صرفاً شرط‌بندی روی زیرساخت‌های اساسی فاصله می‌گیرند. مهم‌تر از همه، این دور تأمین مالی پس از تأیید تعامل کاربر و قابلیت‌های درآمدزایی انجام شد که توالی سنتی دوران اولیه ICO یعنی «فروش توکن اول، پیدا کردن کاربر بعداً» را مختل کرد.

فروش عمومی توکن Sport.Fun این تغییر را بیشتر تأیید می‌کند.

فروش عمومی $FUN از ۱۶ تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ از طریق پلتفرم Kraken Launch، همراه با مسیر توزیع Legion مبتنی بر مشارکت و پیشینه انجام شد. این فروش بیش از ۴۶۰۰ شرکت‌کننده را جذب کرد و مبلغ اشتراک کل از ۱۰ میلیون دلار فراتر رفت؛ میانگین اندازه مشارکت کیف پول فردی حدود ۲۲۰۰ دلار بود. تقاضا از سقف نرم ۳ میلیون دلاری حدود ۳۳۰٪ فراتر رفت.
مبلغ نهایی جمع‌آوری‌شده ۴.۵ میلیون دلار با قیمت توکن ۰.۰۶ دلار بود که مربوط به ارزش‌گذاری کاملاً رقیق‌شده (FDV) ۶۰ میلیون دلار است؛ پس از اعمال گزینه greenshoe، در مجموع ۷۵ میلیون توکن فروخته شد.

طراحی توکنومیک با هدف ایجاد تعادل بین نقدینگی و ثبات پس از فهرست‌شدن است.

طبق این ترتیب، ۵۰٪ توکن‌ها در رویداد تولید توکن (TGE) در ژانویه ۲۰۲۶ آزاد می‌شوند و بقیه به صورت خطی در طول ۶ ماه آزاد خواهند شد. این ساختار به طور قابل توجهی با «آزادسازی کامل فوری» رایج در دوره اولیه ICO متفاوت است که نشان‌دهنده یادگیری و اصلاح از تجربیات گذشته فروپاشی‌های ناشی از نوسانات قیمت است. از نظر عملکردی، این صدور توکن کمتر شبیه یک رویداد جمع‌آوری سرمایه صرفاً سوداگرانه و بیشتر شبیه یک گسترش طبیعی از یک بازار مصرف‌کننده موجود است — که کاربران را قادر می‌سازد تا فعالانه در پلتفرم معامله کنند و در واقع در محصولی که استفاده می‌کنند «سرمایه‌گذاری» کنند.

نتیجه‌گیری

تا پایان سال ۲۰۲۵، بازار پیش‌بینی از یک آزمایش به حاشیه رانده شده به یک دسته بازار قابل اعتماد و مصرف‌کننده محور تبدیل شده است. رشد آن توسط توزیع کانال اصلی، ساده‌سازی محصول و تقاضای واضح کاربر تقویت می‌شود. محدودیت کلیدی فعلی دیگر «پذیرش» نیست، بلکه نحوه طراحی تحت چارچوب‌های نظارتی است: طبقه‌بندی قانونی، نهایی بودن تسویه و انطباق فرامرزی تعیین می‌کند که چه کسی می‌تواند به مقیاس دست یابد.

جام جهانی فیفا نباید صرفاً به عنوان روایتی از رشد درک شود، بلکه به عنوان یک تست استرس در سطح سیستم تحت بار اوج — یک بررسی همه‌جانبه از نقدینگی، ظرفیت عملیاتی و تاب‌آوری نظارتی. آن پلتفرم‌هایی که قادر به عبور از آزمون بدون ایجاد ریسک‌های اجرایی یا آسیب به اعتبار هستند، مرحله بعدی ادغام صنعت را تعریف خواهند کرد؛ آن‌هایی که در این کار شکست می‌خورند، صنعت را به سمت استانداردهای بالاتر، مقررات قوی‌تر و تعداد کمتری اما برندگان بزرگ‌تر سوق خواهند داد.

[لینک مقاله اصلی]