خروج Chaos Labs، چه کسی ریسک Aave را بر عهده خواهد گرفت؟

عنوان اصلی: Chaos Labs در حال ترک Aave است
نویسندهٔ اصلی: عمر گلدبرگ
ترجمه: پگی، بلاک‌بی‌تس

یادداشت ویراستار: شرکت Chaos Labs خاتمه‌ی پیشگیرانه همکاری خود در زمینه مدیریت ریسک با Aave را اعلام کرده و خواستار پایان زودهنگام این مجوز شده است. به‌عنوان تیم اصلی که در سه سال گذشته قیمت‌گذاری و مدیریت ریسک را برای تمام بازارهای V2 و V3 آوه فراهم کرده است، جدایی آن‌ها در مرحله‌ای کلیدی صورت می‌گیرد، در حالی که آوه در حال پیشبرد بازسازی معماری V4 و گسترش نهادی خود است.

در بیانیه خود، Chaos Labs تأکید می‌کند که این تصمیم ناشی از اختلافات کوتاه‌مدت بودجه‌ای نیست، بلکه از یک شکاف شناختی بنیادین میان دو طرف در مورد «نحوه مدیریت ریسک» نشأت می‌گیرد. با خروج مشارکت‌کنندگان اصلی، افزایش پیچیدگی سیستم و گسترش قابل‌توجه مسئولیت‌ها و هزینه‌های مدیریت ریسک به‌دلیل بازنویسی معماری V4، تخصیص منابع و اولویت‌بندی به‌طور هم‌زمان تنظیم نشده‌اند.

این مقاله در ادامه اشاره می‌کند که در فرآیند جذب تدریجی سرمایه از سوی نهادها به سمت دیفای، سابقه ریسک خود به مهم‌ترین «دارایی ورودی» تبدیل شده است. از آنجا که پروتکل باید هم‌زمان ساختارهای پیچیده‌تر سیستم و استانداردهای بالاتر انطباق را در بر گیرد، ریسک دیگر صرفاً یک مسئله فنی نیست، بلکه یک قابلیت بنیادین است که توانایی آن را در حفظ عملکرد تعیین می‌کند.

با ورود دیفای به مرحله بعدی، مدیریت ریسک باید در کجا مستقر شود و آیا این صنعت مایل به تحمل هزینه‌های مربوطه است؟

در زیر متن اصلی آمده است:

از نوامبر ۲۰۲۲، Chaos Labs قیمت‌گذاری هر وام راه‌اندازی‌شده در Aave بر عهده داشته و مسئول مدیریت تمام ریسک‌های بازارهای و شبکه‌های Aave V2 و V3 بوده است، که در این مدت هیچ نکول تأثیرگذار اساسی رخ نداده است.

در این مدت، کل ارزش قفل‌شده (TVL) آوه از ۵.۲ میلیارد دلار به بیش از ۲۶ میلیارد دلار افزایش یافته است، در حالی که حجم کل سپرده‌ها از ۲.۵ تریلیون دلار فراتر رفته و بیش از ۲۰ میلیارد دلار تسویه‌ها انجام شده است.

امروز تصمیم گرفته‌ایم که به‌طور پیش‌دستانه این مجوز را خاتمه دهیم و برای پایان زودهنگام همکاری‌مان اقدام کنیم.

این تصمیم شتاب‌زده اتخاذ نشد. ما همواره با نیت خیر با مشارکت‌کنندگان DAO همکاری کرده‌ایم و Aave Labs نیز حرفه‌ای باقی مانده است، حتی بودجه را برای حفظ همکاری با ما به ۵ میلیون دلار افزایش داده است. با این حال، ما تصمیم به ترک گرفته‌ایم زیرا این همکاری دیگر با درک بنیادین ما از «چگونگی مدیریت ریسک» همسو نیست.

با وجود دیدگاه‌های متفاوت در مورد مسیر آینده، من همچنان معتقدم که Aave Labs در راستای منافع Aave، آن‌گونه که خودشان آن را درک می‌کنند، عمل می‌کند.

چرا تصمیم به ترک گرفتیم

در طول سه سال گذشته، ما در کنار Aave در بحران‌های متعدد بازار ایستاده‌ایم—لحظاتی که تقریباً هر پارامتری را که تنظیم کرده بودیم و هر مدل یادگیری ماشینی را که ساخته بودیم، تحت فشار قرار دادند.

وقتی ما پیوستیم، هزینه خالص سالانه DAO منفی ۳۵ میلیون دلار بود؛ چند ماه پیش به ۱۵۰ میلیون دلار رسید. در طول این فرایند، به‌عنوان مشارکت‌کنندگان اصلی، واقعاً احساس غرور کرده‌ایم.

مردم به‌راحتی از چنین تجربه‌ای دست نمی‌کشند. بنابراین، به منظور شفافیت و با امید ارائه مرجعی برای آینده DAO، دلایل را در اینجا تشریح می‌کنیم.

پول می‌تواند بسیاری از مشکلات را حل کند، اما همهٔ آن‌ها را نه. مسئله عمیق‌تر در اختلاف ساختاری بنیادین بین دو طرف بر سر «چگونگی مدیریت ریسک» نهفته است. با ادامه بحث‌ها درباره مسیر آینده، این شکاف آشکارتر شد.

در نهایت، مسائل حول سه نکته متمرکز می‌شوند:

خروج مشارکت‌کنندگان اصلی آوه، بار کاری و ریسک عملیاتی را به طور قابل توجهی افزایش داد؛

راه‌اندازی V4 دامنهٔ عملکردهای مدیریت ریسک را گسترش داد، مسئولیت‌های عملیاتی و حقوقی را افزود، و معماری آن نه توسط ما طراحی شده بود و نه به شیوه‌ای بود که ما آن را بپذیریم.

در سه سال گذشته، ما مدیریت ریسک Aave را با زیان انجام داده‌ایم. حتی با افزایش بودجه به میزان یک میلیون دلار، کل عملیات همچنان زیان‌ده خواهد بود.

این بدان معناست که تنها دو گزینه باقی مانده است که هیچ‌کدام را نمی‌توانیم بپذیریم:

با منابع ناکافی، تمام تلاش خود را می‌کنیم اما در برآورده کردن استانداردهای مدیریت ریسک مورد نیاز برای «بزرگترین اپلیکیشن دیفای جهان» ناکام می‌مانیم.

به یارانه‌دهی به عملیات‌های پرریسک Aave با سرمایهٔ خود ادامه دهیم و متحمل زیان‌های مداوم شویم.

حتی اگر مسائل مالی حل می‌شد، اختلاف نظر بین دو طرف در اولویت‌بندی ریسک و سبک‌های مدیریت همچنان باقی می‌ماند و این چیزی نیست که صرفاً با افزایش بودجه قابل حل باشد.

اما هیچ‌یک از این‌ها دیدگاه ما را نسبت به این اثر تغییر نمی‌دهد.

برای Chaos Labs، مشارکت در پروژه Aave همواره مایه افتخار و مسئولیتی سنگین بوده است. اعتبار ما بر پایه عملکرد گذشته بنا شده است. هر همکاری یا با استانداردی که شایسته‌اش است انجام می‌شود یا اصلاً انجام نمی‌شود.

مردم، فناوری و تخصص عملیاتی

Aave یک برند برجسته است. موقعیت رهبری آن ناشی از پرزرق‌وبرق‌ترین ویژگی‌ها یا تهاجمی‌ترین استراتژی رشد نیست.

آنچه واقعاً به آوه امکان می‌دهد برتری بلندمدت خود را حفظ کند، «اعتمادپذیری» آن است. موقعیت برند در بازار اساساً تنها بازتابی تأخیری از عملکرد، امنیت و قابلیت‌های مدیریت ریسک آن است—به‌ویژه در آن شرایط شدید بازار که سایر شرکت‌کنندگان را نابود کرده است. بر همین اساس است که اجماع «فقط از Aave استفاده کنید» به تدریج شکل گرفته است.

رقبا مکانیزم‌های تهاجمی‌تر و استراتژی‌های رشد بیشتری را معرفی کردند، اما یکی پس از دیگری به‌دلیل اشتباهات در مدیریت ریسک یا آسیب‌پذیری‌های امنیتی فروپاشیدند. در بازاری متشکل از پرنوسان‌ترین دارایی‌های جهان، «بقا» خود یک محصول است. کسی که بتواند ریسک را بهتر و طولانی‌تر مدیریت کند، پیروز خواهد شد.

نوآوری واقعی Aave، برعکس، در حوزه‌هایی نهفته است که بسیاری از پروتکل‌ها نادیده می‌گیرند: فرآیندها و زیرساخت. ما ریسک اورکل‌ها را در آوه ساختیم و برای اولین بار راه‌اندازی کردیم، که به پروتکل امکان می‌دهد بر اساس شرایط پویا و پرنوسان بازار، خودبازیابی و به‌روزرسانی‌های پارامتری را به‌صورت بلادرنگ انجام دهد. این زیرساخت، با پردازش صدها به‌روزرسانی پارامتر در ماه و در عین حال حفظ استانداردهای عملیاتی سخت‌گیرانه، از گسترش Aave به بیش از ۲۵۰ بازار در ۱۹ بلاک‌چین پشتیبانی می‌کند و بدین ترتیب اعتماد امروزی را به دست آورده است.

در طول سال گذشته، Chaos Labs بیش از ۲۰۰۰ به‌روزرسانی پارامتر ریسک را در تمام بازارهای Aave اجرا کرده و به‌طور مداوم منتشر نموده است، که ترکیبی از تنظیمات دستی و مکانیزم‌های مدیریت خودکار Risk Oracle را در بر می‌گیرد. این زیرساخت به آوه امکان داده است تا در بیش از ۲۵۰ بازار روی ۱۹ بلاک‌چین گسترش یابد و همچنان به مدیریت ریسک در زمان واقعی دست یابد.

تعداد به‌روزرسانی‌های پارامتر ریسک Aave که توسط ناظران دستی و اورکل‌های ریسک Chaos اجرا شده‌اند.

این سخت‌گیری ناشی از یک سیستم مشارکتی خاص و پشتهٔ اجرایی است: ACI مسئول رشد و حاکمیت است (@Marczeller)، TokenLogic مدیریت صندوق و رشد را بر عهده دارد (@Token_Logic)، BGD مسئول مهندسی پروتکل است (@bgdlabs) و Chaos Labs بر مدیریت ریسک نظارت می‌کند.

برند چیزی است که دنیای بیرون می‌بیند؛ اما آنچه واقعاً ارزش دیدن دارد، مردم، فناوری و تجربه عملیاتی پشت آن است.

GTM و گسترش نهادی

مشارکت ما بسیار فراتر از مدیریت ریسک است.

در چند سال اخیر، صنعت رمزارزها به سرعت به سمت نهادی شدن حرکت کرده است. بزرگترین مؤسسات مالی جهان شروع به دسترسی به دیفای کرده‌اند، اما بازده‌های «آن‌چین»، هرچقدر هم واقعی باشند، اگر یک فرض وجود داشته باشد، ارزشش را ندارند: اگر مؤسسات نگران این باشند که وجوه مشتریان ممکن است در معرض خطر قرار گیرد، هیچ‌کدام از این‌ها منطقی نخواهد بود. برای هر نهاد نظارتی، همه بحث‌ها با ریسک آغاز می‌شوند و با ریسک پایان می‌یابند. چند پوینت پایه اضافی بازده هرگز ارزش ریسک اصل سرمایه را ندارد. نهادها به دنبال بازده تعدیل‌شده بر اساس ریسک هستند و بودجه‌ای را به پروتکلی اختصاص نمی‌دهند که نتوان آن را به خوبی برای تیم تطبیق توضیح داد.

به همین دلیل است که روایت ریسک Aave به مهم‌ترین دارایی GTM آن تبدیل شده است. و ما، به‌عنوان سازندگان این روایت، بنابراین قادر هستیم مستقیماً با این نهادها تعامل کنیم. به درخواست Aave Labs، ما این نقش را بر عهده گرفته‌ایم، با شرکای جهانی ملاقات می‌کنیم، مطالب پژوهشی و مستندات بررسی دقیق را تهیه می‌کنیم و شخصاً در گسترش نهادی Aave مشارکت می‌کنیم. ما همچنین امیدواریم که DAO در ماه‌های آینده همچنان از این تلاش‌ها بهره‌مند شود.

کشتی تسئوس

اگر همهٔ تخته‌های یک کشتی تعویض شده باشند، آیا هنوز همان کشتی است؟ نام باقی می‌ماند، پرچم باقی می‌ماند، اما زیرساخت‌ها اساساً متفاوت هستند.

این وضعیتی است که آوه اکنون در آن قرار دارد. مشارکت‌کنندگان اصلی که V3 را ساختند و اداره کردند، جدا شده‌اند و با خود سه سال تجربه عملیاتی را که از آوه در چرخه‌های بازار حمایت می‌کرد، برده‌اند.

ما آخرین مشارکت‌کنندگان فنی باقی‌مانده از آن گروه هستیم.

V3 همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترین اپلیکیشن در دیفای، به مدیریت ریسک به‌صورت ۷×۲۴×۳۶۵ نیاز دارد. در حالی که Aave Labs نسبت به مهاجرت سریع به V4 خوش‌بین است، تاریخ نشان می‌دهد که چنین مهاجرت‌هایی اغلب ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول می‌کشند. هر دو سیستم باید به‌طور موازی اجرا شوند تا زمانی که V4 به‌طور کامل بازار و نقدینگی را از V3 تصاحب کند. بار کاری نصف نخواهد شد، بلکه دو برابر خواهد شد.

مهم‌تر، تجربهٔ عملیاتی است. حتی با فرض برابری توانمندی‌های تیم‌ها، تجربه‌ی انباشته‌شده از سه سال عملیات مداوم را نمی‌توان به‌طور مستقیم در فرایند تحویل منتقل کرد.

پُر کردن این شکاف چقدر طول خواهد کشید؟ پاسخ قطعاً «صفر» نیست. تا زمانی که این شکاف پر نشود، کسی باید این هزینه را بپردازد—و این مسئولیت تقریباً به‌طور کامل بر دوش ماست، با بودجه‌ای که هم‌اکنون نیز برای گسترش دامنه ناکافی است.

ادامه دادن برند به معنای ادامه دادن سیستم نیست.

چرا V4 متفاوت است

V4 یک پروتکل وام‌دهی کاملاً جدید با کد قرارداد هوشمند، معماری سیستم و الگوی طراحی کاملاً جدید است. به جز نام، شباهت چندانی به Aave V3 ندارد.

تغییرات معماری مستقیماً بر ریسک تأثیر می‌گذارند: وابستگی‌های متقابل بیشتر بین بازارها و ماژول‌ها، یک مدل اعتباری کاملاً جدید و منطق تسویه تعدیل‌شده. و هرگونه «ریسک درجه دوم» یک پروتکل جدید تنها زمانی آشکار می‌شود که وجوه واقعی وارد شوند.

پذیرفتن مسئولیت این سیستم به‌طور مسئولانه به معنای نیاز به بازسازی زیرساخت‌ها، ابزارها و سیستم‌های شبیه‌سازی و انجام کامل فرآیند عملیاتی از صفر تا یک بر روی یک پایهٔ کد آزمایش‌نشده در بازار است. این دامنه به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر از V3 است و دقیقاً در همین‌جاست که باورهای ما قرار دارند.

ریسک در پایین‌دست معماری قرار دارد. وقتی معماری به‌طور بنیادین تغییر می‌کند، مدیریت ریسک نیز باید بازطراحی شود. برخلاف «خدمات استانداردشده» مانند اورکل قیمت یا اثبات‌های ذخیره‌ای، اورکل ریسک و سیستم آن باید متناسب با معماری خاص یک پروتکل طراحی شود. پس از بازنویسی معماری، زیرساخت ریسک نیز باید بازسازی شود.

مسئله این است که در حالی که دامنه به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است، منابع به‌طور هم‌زمان افزایش نیافته‌اند. ممکن است Aave Labs بتواند چنین مصالحه‌هایی را بپذیرد، اما ما نمی‌توانیم.

هزینه واقعی این

آنچه ما از دست دادیم، یک شراکت پنج میلیون دلاری بود که از نظر تاریخی به‌خوبی کار می‌کرد. برای یک استارتاپ، این تصمیم اصلاً ساده نیست و بنابراین شایستهٔ ارائهٔ زمینه‌ای کامل‌تر است.

جبران خسارت تنها یک بخش است؛ مهم‌تر از آن، این یک سیگنال است: میزان منابعی که یک سازمان به ریسک اختصاص می‌دهد، گویای اولویت‌های ریسک آن است.

در عین حال، من همچنین معتقدم که افراد اندکی واقعاً هزینه‌های واقعی، مخارج حقیقی و ریسک‌های درگیر در چنین سیستم‌هایی را درک می‌کنند. بنابراین، امیدوارم که این موارد را در اینجا روشن کنم.

باید روشن باشد: یک DAO حق دارد هر چیزی را که ارزش می‌داند تعیین کند و تصمیم بگیرد چقدر مایل است پرداخت کند. من با آن مخالفتی ندارم. وظیفه‌ی من صرفاً قضاوت در این است که آیا آن شرایط برای ما مناسب هستند یا خیر—و این بار، مناسب نیستند.

مقایسهٔ Aave با بانک‌ها

Aave اغلب خود را با بانک‌ها مقایسه می‌کند و ما نیز از این معیار استفاده می‌کنیم. بانک‌ها معمولاً ۶٪ تا ۱۰٪ از درآمد خود را به زیرساخت‌های انطباق و ریسک اختصاص می‌دهند. تا سال ۲۰۲۵، درآمد Aave پیش‌بینی می‌شود که به ۱۴۲ میلیون دلار برسد و بودجه ما ۳ میلیون دلار است که حدود ۲٪ را نشان می‌دهد.

ما برآورد می‌کنیم که حداقل بودجه ریسک برای V3 + V4 باید ۸ میلیون دلار باشد تا طیف گسترده‌تری از ریسک‌ها، زیرساخت‌های اضافی و کارهای GTM را که پیش‌تر انجام داده‌ایم پوشش دهد؛ این مبلغ معادل ۵٫۶٪ از درآمد است و همچنان پایین‌تر از حداقل استاندارد بانک‌ها قرار دارد.

و این مقایسه ممکن است حتی به سمت «سخت‌گیرانه» متمایل باشد. باز بودن بلاک‌چین، آن را از نظر ریسک بازار و ریسک امنیت شبکه پیچیده‌تر و نامتقارن‌تر می‌کند. شفافیت متن‌باز پروتکل به این معناست که سطح حمله برای همه به طور یکسان قابل مشاهده است. مجموعه‌ای از حملات اخیر ثابت کرده است که این صرفاً یک خطر نظری نیست. ما معتقدیم که از نظر تحمل ریسک، دیفای باید بالاتر از امور مالی سنتی باشد، نه پایین‌تر.

البته، مقیاس آوه در دیفای تقریباً همتایی ندارد. بانک صرفاً یک نقطه مرجع است که برای درک میزان سرمایه‌گذاری معمول نهادهایی که «مدیریت ریسک» را جدی می‌گیرند، به کار می‌رود. اینکه یک پروتکل «توانایی» پذیرش ریسک را دارد، با این که آیا آن «انتخاب می‌کند» این کار را انجام دهد، متفاوت است.

برای Aave، توانایی مسئله نیست: این DAO حدود ۱۴۰ میلیون دلار ذخایر دارد و Aave Labs به‌تازگی یک پیشنهاد تأمین مالی خودی به ارزش ۵۰ میلیون دلار را تصویب کرده است. اما حتی با منابع اندک، هزینه مدیریت ریسک تغییر نخواهد کرد. بودجه‌ها نمی‌توانند ساختار تهدیدها را بازسازی کنند — هزینه، هزینه است.

هزینه‌هایی که در بودجه ظاهر نمی‌شوند

منابع انسانی و زیرساخت‌ها تنها هزینه‌های صریح هستند؛ هزینه‌های ضمنی‌ای نیز وجود دارند که اندازه‌گیری‌شان دشوارتر است اما ضروری‌اند.

اول، ریسک قانونی و نهادی وجود دارد. مشارکت در مدیریت ریسک در دیفای (چه به‌عنوان مدیر ریسک و چه به‌عنوان مدیر خزانه‌داری) با مرزهای مسئولیتی مواجه است که هنوز به‌وضوح تعریف نشده‌اند. بدون یک چارچوب نظارتی بالغ، بدون «پناهگاه امن» و بدون تفکیک حقوقی روشن مسئولیت‌هایی که مدیران ریسک باید هنگام شکست یک پروتکل بر عهده بگیرند، این وظایف «نامرئی» هستند وقتی سیستم طبق انتظار کار می‌کند؛ اما مسئولیت از بین نمی‌رود وقتی چیزی اشتباه پیش می‌رود.

ثانیاً، امنیت شبکه و عملیاتی وجود دارد. ارائه خدمات ریسک برای پروتکلی که دارایی‌هایی به ارزش صدها میلیارد دلار را مدیریت می‌کند، خود آن را به هدفی برای حملات تبدیل می‌کند. هزینه‌های حسابرسی، نظارت، زیرساخت و توسعه سیستم کنترل داخلی با مقیاس سپرده‌های کاربر افزایش خواهد یافت.

این هزینه‌ها مختص ما نیستند. هر تیمی که این نقش را در این مقیاس بر عهده بگیرد، با ریسک‌های مشابهی مواجه خواهد شد. سؤال این است که آیا چنین ساختار همکاری این واقعیت را منعکس می‌کند یا خیر.

اگر بازده صعودی محدود و ریسک نزولی نامحدود باشد، ادامه دادن نه به معنای «داشتن ایمان» بلکه نشانه مدیریت ضعیف ریسک است.

اصول ما

در Chaos، ما همواره به یک اصل ساده پایبندیم: فقط به کاری می‌پیوندیم که کاملاً از آن حمایت می‌کنیم.

وقتی همه‌چیز خوب پیش می‌رود، پایبندی به این اصل آسان است؛ آنچه واقعاً اهمیت دارد زمانی است که بهای سنگینی دارد. امروز، آن هزینه ۵ میلیون دلار است.

من در «بازاری که کریپتو هرگز آن را نساخت» نوشته‌ام که مدیریت ریسک در سطح سازمانی چگونه باید باشد. این تصمیم تجلی آن باور به واقعیت است. اگر استدلال کنیم که صنعت به استانداردهای بالاتری نیاز دارد، باید ابتدا خودمان به آن استانداردها پایبند باشیم.

امیدوارم V4 موفق شود. اگر مشخص شود که نگرانی‌های ما بیش از حد بوده‌اند، برای کل صنعت خوب خواهد بود.

به جامعه آوه: از اعتماد شما در این مدت سپاسگزاریم؛ مایه افتخار ما بوده است.

[توییت اصلی]