فروش استقراضی (Short) در بازار پیش‌بینی

من قمارباز نیستم و هیجان خیره شدن به نمودار کندل‌استیک با ضربان قلب بالا را درک نمی‌کنم. اما وقتی CNN و CNBC اعلام کردند که شانس‌های دیجیتال بازارهای پیش‌بینی را در اتاق‌های خبر زنده خود ادغام می‌کنند، احساس کردم که ما توسط نوع جدیدی از "حقیقت" بازیچه شده‌ایم.

طرفداران ارز دیجیتال موعظه می‌کنند: نظرسنجی‌های سنتی جایگزین خواهند شد، کارشناسان کاهنان اعظم دوران قدیم هستند و تنها شانس‌هایی که با پول واقعی پشتیبانی می‌شوند می‌توانند خرد جمعی و واقعیت حقیقت را منعکس کنند. با این حال، منطق معاملاتی که توسط بازارهای پیش‌بینی پرورش می‌یابد، با "مسابقه زیبایی" کینز همسو است، جایی که دیگر برایتان مهم نیست چه کسی زیباترین است؛ فقط برایتان مهم است که "دیگران فکر می‌کنند چه کسی زیباترین است". مفهوم زیبایی خود "پاک شده است"، درست مانند توالت دوشان در موزه هنر. بازار پیش‌بینی به شتاب گرفتن و منحرف شدن ادامه خواهد داد تا زمانی که افراد بیدار بیشتری شروع به "فروش استقراضی" (Short) این جنون و "فروش استقراضی" روایت خودِ بازار پیش‌بینی کنند.

صرافی‌ها و کازینوها دو دنیای متمایز هستند. کشاورزان نگران کاهش قیمت مواد غذایی هستند، کارخانه‌های فرآوری مواد غذایی پایین‌دستی نگران افزایش قیمت هستند، بنابراین آنها به بازار مشتقات می‌آیند تا کسانی را پیدا کنند که مایل به پذیرش ریسک هستند. به دلیل تقاضاهای متفاوت، جریان معاملات شکل می‌گیرد.

با این حال، در زمینه بازار پیش‌بینی، این طرف مقابل طبیعی وجود ندارد. این منجر به بازاری می‌شود که در آن، جدا از بازارسازان، تنها پول هوشمند با اطلاعات داخلی و قماربازانی که محکوم به برداشت شدن هستند حضور دارند: اگر یک طرف مقابل با مزیت اطلاعاتی مایل به معامله با شما در این قیمت باشد، احتمالاً این معامله برای شما ضرر خواهد بود. هنگامی که "پول احمقانه" تمام شود، نقدینگی به سرعت خشک خواهد شد. از آنجایی که معامله‌گران داخلی اجازه دارند در تعداد زیاد وجود داشته باشند، یک بازار پیش‌بینی بدون عرضه خون مداوم از سوی قماربازان، یک طرح پانزی جدید ناپایدار است.

در یک سیستم طبیعی، ارزش یک دماسنج دما را تغییر نمی‌دهد؛ مهم نیست چقدر شرط‌بندی کنیم، دنباله‌دار هالی همچنان به موقع باز خواهد گشت. اما در یک سیستم اجتماعی، احتمال خود قدرت "تحریف موضع واقعیت" را دارد و طمع ناظر می‌تواند واقعیت مشاهده شده را تغییر دهد.

eth-143">اتریوم می‌تواند "امنیت اقتصادی" یک شبکه بلاک‌چین را از طریق مکانیسم اسلشینگ تضمین کند، اما یک بازار پیش‌بینی نمی‌تواند "امنیت اجتماعی" را تضمین کند. برعکس، حتی برای اختلال پاداش می‌دهد.

اگر یک میلیاردر به شدت روی یک رویداد افراطی شرط‌بندی کند، او در واقع حمایت مالی برای آن نتیجه فراهم می‌کند و از سیگنال احتمالی بازار برای ایجاد وحشت یا اجماع استفاده می‌کند. وجوه عظیم می‌توانند انرژی پتانسیل عظیمی را تشکیل دهند، پوشش رسانه‌ای را به طور اجباری در هم بپیچند تا بر اعتماد عمومی تأثیر بگذارند و به زور یک نتیجه نامشخص را به آنچه شرط‌بندان می‌خواهند فرو بپاشند.

کایتو، که می‌خواست مرکز توزیع اطلاعات باشد، در نهایت به ایستگاه پخش‌کننده‌ای تبدیل شد که فقط نویز تولید می‌کند. بازارهای پیش‌بینی به خود می‌بالند که تلسکوپی برای پیش‌بینی آینده هستند اما نمی‌توانند از تبدیل شدن خود به بیلبوردهایی برای خلق آینده جلوگیری کنند.

بسیاری از مردم معتقدند که با کاهش مقررات و هجوم سرمایه، بازار پیش‌بینی قطعاً پدیده بزرگ بعدی خواهد بود. اما همه چیز همیشه تمایل دارد بیش از حد پیش برود.

مردم به تدریج متوجه می‌شوند که ما در اوج یک چرخه "فرهنگ قمار" هستیم.

مالی‌سازی مطلق تنها پوچی به همراه خواهد داشت. مردم در نهایت از این تحریک دوپامین با فرکانس بالا خسته خواهند شد و به تجربه زندگی باز خواهند گشت. ما شروع به خاموش کردن صفحه‌نمایش‌ها، پیاده‌روی، لمس خاک واقعی، خواندن کتاب‌های کاغذی و ایجاد روابط عمیق فراتر از صفحه‌نمایش می‌کنیم.

"فروش استقراضی" (Short) بازار پیش‌بینی نه تنها شرط‌بندی روی "ذهنیت انسانی" بلکه شرط‌بندی روی "زندگی" است.

از آنجایی که نمی‌توانیم به گذشته برگردیم، شاید تنها راه خروج این باشد که هدر دادن وقت روی میز قمار مجازی را متوقف کنیم و برگردیم تا به سمت نور خورشید قدم بزنیم.