نحوه کار قفل XRP ریپل: توضیح آزادسازی ماهانه

در اولین روز هر ماه، یک میلیارد XRP از مجموعه‌ای از قراردادهای قفل شده در دفتر کل XRP خارج می‌شود و هر ماه معامله‌گران درباره معنای آن بحث می‌کنند. در اینجا تمام جزئیات آورده شده است: چرا این قفل ایجاد شد، چگونه دفتر کل آن را اجرا می‌کند، توکن‌های آزاد شده به کجا می‌روند و چگونه می‌توان آزادسازی را بدون فریب خوردن از عدد سرخط خواند.

در حدود ساعت 07:30 UTC در اول ژوئیه 2026، ردیاب‌های زنجیره‌ای سه انتقال را در دفتر کل XRP شناسایی کردند: 200 میلیون XRP، سپس 300 میلیون، سپس 500 میلیون، که در مجموع یک میلیارد توکن به ارزش تقریبی 1.04 میلیارد دلار در آن زمان بود. هیچ‌کس در ریپل آن صبح دکمه‌ای را فشار نداد. آزادسازی توسط خود دفتر کل، تحت قراردادهایی که در دسامبر 2017 نوشته شده بودند، اجرا شد و این برنامه از اول هر ماه برای سال‌ها تکرار شده است.

این رویداد به یک مراسم ماهانه تبدیل شده است. Whale Alert انتقال‌ها را منتشر می‌کند، تیترها اعلام می‌کنند که یک میلیارد دلار XRP آزاد شده است، دارندگان جدید وحشت می‌کنند و کهنه‌کاران اشاره می‌کنند که بیشتر توکن‌ها در عرض چند روز دوباره قفل خواهند شد. هر دو گروه به یک مکانیزم مشابه واکنش نشان می‌دهند و اکثر افراد در هر دو گروه نمی‌توانند توضیح دهند که این مکانیزم چگونه کار می‌کند: قفل در سطح دفتر کل چیست، چرا ریپل یکی را ساخت، هر ماه چه مقدار XRP واقعاً وارد گردش می‌شود یا این ترتیب چقدر می‌تواند ادامه یابد.

این قفل همچنین در مرکز تندترین بحث‌های جاری XRP قرار دارد. زمانی که مدیر عامل ریپل، برد گارلینگ‌هاوس، در اواخر ژوئن به تأمین مالی بیت‌کوین استراتژی حمله کرد و گفت که مهندسی مالی ارزش بلندمدت را ایجاد نمی‌کند، منتقدان بلافاصله به قفل اشاره کردند: ریپل بخشی از خود را با فروش توکن‌ها از این سیستم هر ماه تأمین مالی می‌کند. درک این مکانیزم اکنون پیش‌نیاز درک این بحث است.

این راهنما قفل را از ابتدا تا انتها پوشش می‌دهد: مشکل 2017 که برای حل آن ساخته شده بود، انواع تراکنش‌هایی که آن را اجرا می‌کنند، چرخه آزادسازی و قفل مجدد ماهانه، مقاصد توکن‌های فروخته شده، ریاضیات عرضه، سوال قیمت، انتقادات و نحوه پیگیری همه این موارد به‌طور خودتان.

مشکل قفل برای حل آن ساخته شده است

زمانی که دفتر کل XRP در سال 2012 راه‌اندازی شد، تمام 100 میلیارد XRP که هرگز وجود خواهند داشت، به‌طور همزمان ایجاد شدند. هیچ استخراج و هیچ صدور استیکینگ وجود ندارد؛ کل عرضه در روز اول وجود داشت. بنیان‌گذاران بیشتر آن را به شرکتی که به ریپل تبدیل شد، هدیه دادند که از فروش توکن برای تأمین مالی عملیات، مشارکت‌ها و توسعه اکوسیستم استفاده کرد.

این ترتیب سایه دائمی بر بازار ایجاد کرد. تا سال 2017، ریپل هنوز بیش از نیمی از تمام XRP را در حساب‌های عادی که می‌توانست هر زمان که بخواهد خرج کند، در اختیار داشت. هر صعود با همان اعتراض مواجه می‌شد: هیچ چیزی مانع از فروش ده‌ها میلیارد توکن در زمان‌های مناسب برای شرکت نمی‌شد. این فشار فروش فرضی نبود؛ بلکه امکان نامحدود فروش بود که هیچ خریدار نمی‌توانست قیمت‌گذاری کند.

پاسخ ریپل، که در اواسط سال 2017 اعلام شد و در دسامبر همان سال اجرا شد، قفل کردن 55 میلیارد XRP بود که در آن زمان سهم غالب دارایی‌هایش را تشکیل می‌داد، در زنجیره‌ای از قراردادهای قفل که توسط خود دفتر کل اجرا می‌شد. این قراردادها به‌صورت 55 قسط ماهانه از یک میلیارد XRP هر کدام ساختار یافته بودند که در اولین روز هر ماه آزاد می‌شدند. هر آنچه شرکت در یک ماه خاص استفاده نمی‌کرد، به قفل‌های جدیدی که در انتهای صف قرار داشتند، بازگردانده می‌شد.

این طراحی یک تهدید نامحدود را به یک برنامه محدود و منتشر شده تبدیل کرد. پس از دسامبر 2017، حداکثر مقدار جدید XRP که ریپل می‌توانست در هر ماه به گردش بیاورد، یک میلیارد توکن بود و همه می‌توانستند این محدودیت را در زنجیره تأیید کنند. این شرکت انعطاف‌پذیری را برای کسب اعتبار از دست داد، همان معامله‌ای که یک بانک مرکزی زمانی که یک قانون سیاست را منتشر می‌کند، انجام می‌دهد یا یک استارتاپ زمانی که سهام بنیان‌گذاران را پشت یک صخره وستیگ قرار می‌دهد، انجام می‌دهد.

شایسته است که در مورد آنچه که امانت انجام نداد، دقیق باشیم. امانت، دارایی‌های ریپل را به اندازه یک توکن کاهش نداد و وعده‌ای مبنی بر اینکه شرکت فروش را متوقف کند، نداد. امانت، سرعت را محدود کرد. تمایز بین عرضه قفل شده و عرضه نابود شده هنوز هم امروز باعث سردرگمی می‌شود و ریشه بیشتر برداشت‌های نادرست درباره آزادسازی ماهانه است.

امانت در دفتر کل XRP چیست

امانت، یک توافق قانونی یا یک وعده شرکتی نیست. این یک ویژگی بومی از پروتکل دفتر کل XRP است، به این معنی که قفل شدن توسط همان قوانین توافقی که هر پرداختی را در شبکه تأیید می‌کند، اجرا می‌شود. ریپل نمی‌توانست توکن‌ها را زودتر آزاد کند حتی اگر می‌خواست، مگر اینکه شبکه تأییدکننده را متقاعد کند که پروتکل را تغییر دهد.

سه نوع تراکنش سیستم را اداره می‌کند. EscrowCreate مقدار مشخصی از XRP را در یک ورودی دفتر کل با یک حساب منبع، یک حساب مقصد و شرایط آزادسازی قفل می‌کند. EscrowFinish XRP قفل شده را به مقصد تحویل می‌دهد هنگامی که شرایط برآورده شود. EscrowCancel XRP را به منبع بازمی‌گرداند اگر امانت بدون اتمام منقضی شود. شرایط می‌تواند شامل زمانی باشد که قبل از آن امانت نمی‌تواند تمام شود، زمانی که قبل از آن نمی‌تواند لغو شود و به‌طور اختیاری یک شرط رمزنگاری که باید برای آزادسازی برآورده شود.

امانت‌های عرضه ریپل از قفل زمانی استفاده می‌کنند: هر بخش به سادگی نمی‌تواند قبل از اولین روز ماه تعیین شده‌اش تمام شود. پس از گذشت آن تاریخ، یک تراکنش EscrowFinish یک میلیارد توکن را به حساب‌های عملیاتی ریپل منتقل می‌کند، که این همان چیزی است که ردیاب‌ها هر ماه علامت‌گذاری می‌کنند. بخش‌ها اغلب به صورت تکه‌ای می‌رسند، مانند تقسیم‌های 200، 300 و 500 میلیون در ماه ژوئیه، زیرا امانت‌های اصلی به عنوان ورودی‌های متعدد ایجاد شده بودند.

حساب‌های دریافت‌کننده با طرح چندامضایی بومی دفتر کل تأمین می‌شوند، که نیاز به چندین کلید برای مجاز کردن هزینه دارد و به امضاکنندگان فردی اجازه می‌دهد بدون جابجایی وجوه، اعتبار خود را تغییر دهند. این مهم است زیرا سیستمی که ده‌ها میلیارد دلار ارزش دارد، در غیر این صورت یک نقطه شکست فاجعه‌بار خواهد بود.

امانت تنها برای خزانه ریپل ساخته نشده است. این ویژگی برای پرداخت‌های مشروط و تسویه حساب بین‌دفتر کل از طریق پروتکل بین‌دفتر کل طراحی شده است و همان اصل اکنون زیرساخت‌های بلندپروازانه‌تری را در شبکه پشتیبانی می‌کند، بخشی از همان ابزارهایی که دفتر کل را به یک مکان برای مالیات نهادی تبدیل می‌کند. برنامه عرضه ریپل به سادگی بزرگ‌ترین و معروف‌ترین استفاده از یک ابزار عمومی است. شما ممکن است همچنین دوست داشته باشید: مبارزه با هرزنامه بیت‌کوین در حال تشدید است زیرا Dashjr از BIP-110 حمایت می‌کند.

چرخه ماهانه: آزادسازی، هزینه، دوباره قفل کردن

رویداد اصلی، یک میلیارد XRP آزاد شده، تنها اولین مرحله از یک چرخه سه‌قسمتی است و کم‌اطلاعات‌ترین آن است.

مرحله اول آزادسازی است. در اولین روز ماه، قفل زمانی بر روی بخش‌های آن ماه منقضی می‌شود و توکن‌ها به حساب‌های ریپل منتقل می‌شوند. این لحظه‌ای است که Whale Alert پخش می‌کند و تیترها گزارش می‌دهند. در قیمت‌های ژوئیه 2026، یک میلیارد توکن حدود 1.04 میلیارد دلار ارزش داشت؛ در اوج 2018، همان آزادسازی ماهانه بیش از سه میلیارد دلار ارزش داشت. رقم دلاری تغییر می‌کند، اما تعداد توکن‌ها تغییر نمی‌کند.

مرحله دوم تخصیص است. ریپل تصمیم می‌گیرد که چقدر از یک میلیارد را واقعاً برای ماه نیاز دارد: فروش به شرکای نهادی، نقدینگی برای کریدورهای پرداخت، سرمایه‌گذاری‌های اکوسیستم و هزینه‌های عملیاتی. به‌طور تاریخی، این مقدار اقلیت آزادسازی بوده است.

مرحله سوم قفل مجدد است. در عرض چند ساعت تا چند روز، ریپل اکثریت استفاده نشده، معمولاً بین 600 تا 800 میلیون توکن و در برخی ماه‌ها بیشتر، را به قراردادهای امانی جدید که در صف پشت برنامه موجود قرار دارند، باز می‌گرداند. به عنوان مثال، در دسامبر 2025، تقریباً 70 درصد از توکن‌های آزاد شده مستقیماً به امانت بازگشتند. معاملات قفل مجدد به همان اندازه عمومی هستند که آزادسازی، و ناظران باتجربه آن‌ها را بسیار بیشتر از خود آزادسازی زیر نظر دارند، زیرا تفاوت بین این دو عدد تنها عددی است که اهمیت دارد.

این تفاوت، آزادسازی خالص، به طور کلی بین 200 تا 300 میلیون XRP در ماه در چرخه‌های اخیر بوده است. در قیمت‌های کنونی، این در محدوده 200 تا 350 میلیون دلار از عرضه بالقوه ماهانه است که بخشی از آن به خریدارانی می‌رسد که هرگز به یک صرافی مراجعه نمی‌کنند. به طور تقریبی، یک آزادسازی خالص با این سرعت به طور تقریبی چهار تا شش درصد به عرضه در گردش در سال اضافه می‌کند، که نرخ تورم واقعی اما محدود است که بازار می‌تواند سال‌ها قبل مدل‌سازی کند.

مکانیک‌های قفل مجدد همچنین توضیح می‌دهند که چرا امانت بسیار فراتر از 55 ماه اولیه خود ادامه یافته است. هر توکن بازگشتی صف را تمدید می‌کند، بنابراین برنامه به جلو ادامه می‌یابد. آنچه به عنوان یک باند 55 ماهه طراحی شده بود، به یک نوار نقاله خودگسترش‌دهنده تبدیل شده است که هنوز تقریباً یک دهه بعد در حال اجرا است.

جایی که XRP آزاد شده واقعاً می‌رود

توکن‌هایی که ریپل هر ماه نگه می‌دارد به چندین مقصد می‌رسند و ترکیب آن‌ها با استراتژی شرکت و تاریخچه حقوقی آن تغییر کرده است.

مهم‌ترین دسته فروش‌های نهادی است. ریپل XRP را به طور مستقیم به مؤسسات مالی و سازندگان بازار می‌فروشد، که به طور تاریخی برای تأمین نقدینگی برای محصول پرداخت‌های فرامرزی خود، جایی که XRP به عنوان یک دارایی پل بین ارزها عمل می‌کند، بوده است. این فروش‌های مستقیم دقیقاً فعالیتی بودند که در دعوی SEC مورد بحث قرار گرفت: حکم 2023 نشان داد که فروش‌های نهادی XRP ریپل، پیشنهادات اوراق بهادار ثبت‌نشده بودند، در حالی که فروش‌ها در صرافی‌ها به عموم نبودند. خود امانت هرگز مشکل قانونی نبود، اما این منبعی است که این فروش‌های نهادی از آن برداشت می‌کنند.

دسته دوم تأمین مالی اکوسیستم است. کمک‌های مالی به توسعه‌دهندگان XRP Ledger، سرمایه‌گذاری در شرکت‌هایی که بر روی شبکه ساخته می‌شوند، صندوق‌های منطقه‌ای و مشوق‌های مشارکتی به طور معمول به XRP محاسبه می‌شوند. استراتژی گسترده‌تر شرکت برای سال 2026، که شامل پرداخت‌ها، نگهداری، استیبل‌کوین‌ها و نقش آن در پروژه‌هایی مانند کنسرسیوم Open USD در کنار RLUSD است، از خزانه‌ای تأمین مالی می‌شود که در آن XRP امانی بزرگ‌ترین دارایی باقی می‌ماند.

دسته سوم عملیات عادی شرکتی است. حقوق، خریدها، هزینه‌های قانونی و گسترش به طور مستقیم یا غیرمستقیم از همان منبع پرداخت می‌شوند. ریپل به شدت در خریدها در زمینه نگهداری و کارگزاری اصلی هزینه کرده است و فروش توکن‌ها همچنان منبع تأمین مالی است که یک شرکت معمولی باید آن را با سهام یا بدهی جایگزین کند.

یک چیز که ریپل با امانت انجام نمی‌دهد، خرید XRP بازگشتی است. این شرکت برنامه‌های خرید بازگشتی برای سهام خصوصی خود اجرا می‌کند، نه برای توکن. پیشنهادات جامعه برای سوزاندن موجودی امانی باقی‌مانده به طور مرتب مطرح می‌شود و ریپل آن‌ها را رد کرده است؛ دیوید شوارتز، مدیر فناوری ارشد سابق، به طور عمومی ایده‌ای را که سوزاندن می‌تواند یک افزایش قیمت پایدار را تضمین کند، رد کرده است.

چارچوب صادقانه این است که امانت یک خزانه شرکتی با محدودیت سرعت هزینه عمومی است. توکن‌ها یک شرکت را تأمین مالی می‌کنند و برنامه به بازار می‌گوید که دقیقاً چقدر سریع تأمین مالی می‌تواند جریان یابد.

ریاضیات عرضه در 2026

اعداد تا میانه سال 2026 به این شکل به نظر می‌رسند. کل عرضه XRP کمی کمتر از 100 میلیارد است، در حدود 99.99 میلیارد، زیرا هزینه‌های تراکنش در دفتر کل به طور دائمی نابود می‌شوند؛ حدود 14 میلیون XRP از سال 2012 سوزانده شده است، که در مقایسه با کل عرضه یک خطای گرد است. عرضه در گردش حدود 62 میلیارد توکن است. موجودی امانی باقی‌مانده ریپل نزدیک به 38 میلیارد XRP تخمین زده می‌شود، با توکن‌های اضافی که در حساب‌های عملیاتی آن نگهداری می‌شوند.

تقسیم وثیقه بر نرخ خالص آزادسازی و شما به سوالی می‌رسید که هر دارنده بلندمدت در نهایت می‌پرسد: این چه زمانی تمام می‌شود؟ با ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون توکن خالص در هر ماه، برآوردهای کنونی تخمین می‌زنند که تخلیه تقریباً نه سال دیگر ادامه خواهد داشت اگر الگوهای فعلی حفظ شوند. شوارتز به تلاش‌ها برای تعیین یک سال دقیق پاسخ منفی داده و استدلال می‌کند که هیچ تاریخی نمی‌تواند مشخص شود زیرا تخلیه به طور کامل به این بستگی دارد که شرکت چقدر از هر میلیارد ماهانه را نگه می‌دارد در مقابل قفل مجدد، که به نوبه خود به نیازهای عملیاتی بستگی دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند ده سال جلوتر پیش‌بینی کند.

هر دو طرف این تبادل درست هستند. محاسبات مکانیکی افق زمانی در اواسط دهه ۲۰۳۰ را نشان می‌دهد؛ اما نکته این است که مقسوم علیه یک تصمیم مدیریتی است که هر ماه تجدید می‌شود. یک بازار صعودی که به ریپل اجازه می‌دهد با توکن‌های کمتری خود را تأمین مالی کند، باند پرواز را گسترش می‌دهد. یک افزایش هزینه آن را کوتاه می‌کند. وثیقه حداکثر سرعت را به دوازده میلیارد توکن در سال محدود می‌کند، اما سرعت واقعی شناور است.

وضعیت نهایی اکنون ارزش فکر کردن دارد، زیرا دینامیک امروز را معکوس می‌کند. هر ماه که وثیقه کوچک‌تر می‌شود، حداکثر فشار فروش آینده ریپل نیز با آن کوچک‌تر می‌شود و روزی که آخرین بخش آزاد می‌شود، بار اضافی که وثیقه برای مدیریت آن ساخته شده است به سادگی ناپدید می‌شود. اینکه آیا این به معنای خستگی عرضه صعودی است یا از دست دادن یک ماشین تأمین مالی منظم که شرکت را صادق نگه می‌داشت، یکی از سوالات جالب در داستان بلندمدت XRP است و هر ماه در اول هر ماه یک ماه به آن نزدیک‌تر می‌شود.

آیا آزادسازی قیمت را تغییر می‌دهد؟
مدارک برای یک اثر آزادسازی قابل اعتماد ضعیف است و دلیل آن این است که کل هدف برنامه‌ریزی همین است: یک رویداد که همه می‌توانند سال‌ها قبل از آن پیش‌بینی کنند، رویدادی است که بازار می‌تواند آن را از قبل قیمت‌گذاری کند.

تاریخ آزادسازی هرگز کسی را شگفت‌زده نمی‌کند. مقدار توکن هرگز کسی را شگفت‌زده نمی‌کند. تنها اطلاعات واقعی در چرخه ماهانه، رقم قفل مجدد است که نشان می‌دهد ریپل چقدر نگه داشته است و حتی آن نیز در یک باند شناخته شده متغیر است. معامله‌گران کوتاه‌مدت الگوی فشار ملایم و حجم بالایی را در اطراف اول ماه گزارش می‌دهند، نوسانی بین یک تا سه درصد معمولاً ذکر می‌شود، اما جداسازی آن از نوسانات عادی در دارایی که در روزهای آرام پنج درصد حرکت می‌کند تقریباً غیرممکن است.

آزادسازی ژوئیه ۲۰۲۶ یک مطالعه موردی مفید است. یک میلیارد توکن آزاد شده در اول ژوئیه در بازاری فرود آمد که XRP به تازگی بدترین ماه خود را در حافظه اخیر بسته بود، با کاهش نزدیک به ۲۰ درصد در ژوئن به کمترین سطح ۱۹ ماهه نزدیک به ۱.۰۱ دلار، قبل از اینکه به ۱.۰۴ دلار بازگردد. تیترها آزادسازی را به عنوان یک بار دیگر بر روی یک دارایی غرق شده قاب‌بندی کردند. با این حال، همان هفته، ETF‌های نقطه‌ای XRP در ایالات متحده یک روند چند هفته‌ای از ورود خالص را ادامه می‌دادند در حالی که صندوق‌های بیت‌کوین در حال کاهش بودند، به این معنی که تقاضای نهادی تنظیم‌شده در حال جذب عرضه در حالی که وثیقه آن را آزاد می‌کرد، بود. آزادسازی بلندترین داستان عرضه و نزدیک به کم‌اطلاعات‌ترین آن بود.

درس عمیق‌تر همان درسی است که به خواندن داده‌های ایجاد و بازخرید ETF مربوط می‌شود: اعداد ناخالص تیترها گمراه‌کننده هستند و ارقام خالص مهم هستند. یک میلیارد آزاد شده یک عدد ناخالص است. شش تا هشتصد میلیون قفل مجدد شده جبران می‌کند. دو تا سه‌صد میلیون خالص، به تدریج فروخته شده، بخشی خارج از بورس، به بازاری که روزانه بیش از یک میلیارد دلار XRP معامله می‌کند، رویداد واقعی عرضه است و این مقدار متوسط است.

هیچ‌یک از این‌ها آزادسازی را بی‌اهمیت نمی‌کند. این یک نوع فشار فروش برنامه‌ریزی شده، محدود و شفاف است که دقیقاً همان چیزی است که برای آن طراحی شده بود.

انتقاد: یک حفره شکل‌گرفته توسط شرکت در یک دارایی غیرمتمرکز
وثیقه مشکل ریزش را حل می‌کند و یک مشکل فلسفی ایجاد می‌کند. XRP تنها ارز دیجیتال بزرگ است که گسترش عرضه ماهانه آن در یک جلسه خزانه‌داری شرکتی تصمیم‌گیری می‌شود و منتقدان هرگز این نکته را فراموش نکرده‌اند.

انتقاد به تمرکزگرایی ساده است. صدور بیت‌کوین توسط الگوریتمی تعیین می‌شود که هیچ شرکتی بر آن کنترل ندارد. صدور مؤثر XRP توسط تصمیم ماهانه ریپل برای قفل مجدد تعیین می‌شود. این برنامه شفاف و محدود است، اما هنوز هم انتخاب یک شرکت است و دارندگان به طور ساختاری در پایین نیازهای تأمین مالی آن شرکت قرار دارند. برای شکاکان، این موضوع XRP را کمتر به عنوان یک دارایی غیرمتمرکز و بیشتر به عنوان یک ابزار شرکتی با عرضه عمومی تبدیل می‌کند.

انتقاد به فشار فروش در ژوئن 2026 با حمله گارلینگ‌هاوس به مدل استراتژی برای صدور سهام ممتاز به منظور خرید بیت‌کوین، دوباره قوت گرفت. او کاهش سهام ممتاز را یک محکومیت جدی خواند و بر این نکته تأکید کرد که ارزش بلندمدت ناشی از کاربرد، نه مهندسی مالی است. معامله‌گران بر روی تقارن این موضوع تمرکز کردند: ریپل خود را با فروش توکنی که ایجاد کرده، از یک حساب امانی که کنترل می‌کند، به بازار مورد حمایت خود تأمین مالی می‌کند. یک انتقاد که به طور گسترده‌ای به اشتراک گذاشته شد، این دو شرکت را دو غول با مدل مشابه توصیف کرد که هر کدام به دارایی که از آن دفاع می‌کنند تکیه دارند. این مقایسه کامل نیست، زیرا ریپل دارایی را می‌فروشد که در آغاز به آن اعطا شده، در حالی که استراتژی بر اساس دارایی که خریده است وام می‌گیرد، اما ویژگی مشترک واقعی است: هر دو شرکت فروشندگان ساختاری یا دارندگان اهرمی دارایی هستند که سهامداران و جوامع آنها می‌خواهند افزایش یابد.

یک انتقاد ظریف‌تر نیز وجود دارد: وجود حساب امانی نگرانی را که برای آن ساخته شده است، اثبات می‌کند. شرکت‌هایی که قدرت سقوط دارایی خود را ندارند، نیازی به قفل کردن 55 میلیارد توکن برای اطمینان دادن به کسی ندارند. حساب امانی هم درمان و هم یادآور دائمی ریشه‌های متمرکز XRP است.

مدافعان پاسخ می‌دهند که هر مدل تأمین مالی به چیزی تکیه دارد، اینکه یک محدودیت سرعت منتشر شده در زنجیره، صادقانه‌تر از فروش‌های خزانه‌داری مبهم رایج در کریپتو است و اینکه یک دهه انضباط قفل مجدد یک سابقه است، نه یک وعده. هر دو تفسیر با همان حقایق سازگار است، به همین دلیل است که این بحث هرگز به پایان نمی‌رسد.

مقایسه برنامه XRP با سایر سیستم‌های عرضه

قرار دادن حساب امانی در کنار سایر مکانیزم‌های صدور، آنچه واقعاً غیرمعمول است را روشن می‌کند.

عرضه بیت‌کوین از جوایز استخراج بر اساس یک برنامه نصف شدن ثابت در پروتکل ناشی می‌شود. هیچ نهاد خاصی هیچ تصمیمی نمی‌گیرد؛ تنها فروشندگان اختیاری، معدن‌کاران هستند و زمانی که اقتصاد آنها شکسته می‌شود، نتیجه نوعی فروش اجباری معدن‌کاران است که در اوایل 2026 رکوردها را شکست. فشار فروش بیت‌کوین در سراسر یک صنعت توزیع شده است؛ در حالی که مؤلفه برنامه‌ریزی شده XRP در یک شرکت متمرکز است اما به وسیله قرارداد محدود شده است.

اتریوم ETH جدید را به عنوان جوایز استیکینگ می‌سازد و بخشی از هزینه‌ها را می‌سوزاند، بنابراین صدور خالص با فعالیت شبکه در یک نرخ پایین شناور است. دوباره، هیچ فروشنده واحدی برتری ندارد و هیچ برنامه‌ای برای انتشار وجود ندارد.

نزدیک‌ترین خویشاوندان حساب امانی ریپل در پروژه‌های توکن یافت می‌شوند، نه زنجیره‌های سبک کالا. خزانه‌های بنیاد، صخره‌های باز کردن سرمایه‌گذاران و برنامه‌های واگذاری تیم، همه عرضه را بر اساس تقویم‌ها آزاد می‌کنند و پیگیری باز کردن به یک انضباط تجاری تبدیل شده است. نسخه XRP در سه جنبه متفاوت است: این نسخه توسط پروتکل پایه به جای یک قرارداد هوشمند یا توافق قانونی اجرا می‌شود، از سال 2017 بدون هیچ ماهی از دست رفته یا تغییر یافته اجرا شده است و با قفل مجدد پر می‌شود که آن را به جای اینکه به طور طراحی محدود باشد، خودگسترش می‌دهد.

این مقایسه به دو طرف می‌خورد. در برابر توکن‌های پشتیبانی شده توسط سرمایه‌گذاری با باز کردن صخره‌ای که درصدهای دو رقمی از عرضه را در یک روز تخلیه می‌کند، قطره آرام یک میلیارد در ماه XRP با نرخ بازپرداخت 70 درصدی محافظه‌کارانه است. در برابر صدور بدون اختیار بیت‌کوین، این مدیریت شرکتی است. جایی که یک سرمایه‌گذار قرار می‌گیرد بستگی به این دارد که کدام کلاس مرجع را انتخاب می‌کند و هر دو مشروع هستند.

پیگیری حساب امانی خود

همه چیزهایی که در بالا توصیف شده عمومی است و تأیید آن چند دقیقه طول می‌کشد.

معاملات آزادسازی در هر اکسپلورر XRP Ledger در اولین روز هر ماه ظاهر می‌شوند و بلافاصله توسط خدمات نظارتی مانند Whale Alert علامت‌گذاری می‌شوند. اکسپلوررهایی مانند Bithomp و XRPScan حساب‌های شناخته‌شده ریپل را برچسب‌گذاری می‌کنند، بنابراین پایان قرارداد امانت و حرکات بعدی به راحتی قابل پیگیری است بدون نیاز به ابزار خاصی.

تراکنش قفل مجدد (relock) توجه بیشتری را به خود جلب می‌کند. در حدود ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از آزادسازی، به دنبال تراکنش‌های بزرگ EscrowCreate از حساب‌های ریپل باشید که توکن‌ها را به قفل‌های زمانی جدید بازمی‌گردانند. این عدد را از یک میلیارد کم کنید و به مقدار واقعی خالص آزادسازی ماه دست می‌یابید، تنها عددی در این چرخه که اطلاعاتی در آن وجود دارد. ماهی که ریپل ۸۵۰ میلیون قفل مجدد می‌کند، بسیار متفاوت از ماهی است که ۵۵۰ میلیون قفل مجدد می‌کند و این تفاوت هرگز در تیترها نمی‌آید.

ریپل همچنین گزارش‌های سه‌ماهه‌ای منتشر می‌کند که فروش و دارایی‌های XRP خود را خلاصه می‌کند و حسابداری خود را از آنچه داده‌های زنجیره‌ای نشان می‌دهند، ارائه می‌دهد. داشبوردهای شخص ثالث موجودی‌های امانت را تجمیع کرده و زمان‌های تخلیه را پیش‌بینی می‌کنند؛ این پیش‌بینی‌ها را به عنوان محاسبات ریاضی در نظر بگیرید، نه پیشگویی، به دلایلی که شوارتز بیان کرد.

یک چک‌لیست عملی برای خواندن هر ماه آزادسازی: آزادسازی ناخالص را تأیید کنید، منتظر قفل مجدد باشید، خالص را محاسبه کنید، آن را با میانگین متوالی ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون مقایسه کنید و بررسی کنید که آیا جریان‌های سمت تقاضا، حجم‌های مبادله و از اواخر ۲۰۲۵، ایجاد ETF‌ها به اندازه کافی برای جذب آن به نظر می‌رسند یا خیر. اگر خالص در محدوده طبیعی باشد، آزادسازی به شما چیز جدیدی نگفته است. اگر به شدت انحراف داشته باشد، این یک سیگنال واقعی درباره نیازهای نقدی ریپل است و قبل از اینکه کسی آن را بنویسد، در زنجیره قابل مشاهده خواهد بود.

سوالات متداول

امانت XRP چیست؟

امانت XRP مجموعه‌ای از قراردادهای قفل‌شده زمانی در XRP Ledger است که توکن‌هایی را که متعلق به ریپل هستند، نگه می‌دارد. این قراردادها در دسامبر ۲۰۱۷ با ۵۵ میلیارد XRP ایجاد شدند و حداکثر یک میلیارد توکن را در اولین روز هر ماه آزاد می‌کنند و پروتکل خود زنجیره قفل را تحمیل می‌کند.

هر ماه چقدر XRP آزاد می‌شود؟

قراردادها تا یک میلیارد XRP را به صورت ماهانه آزاد می‌کنند، معمولاً در چند مرحله در اولین روز ماه. ریپل معمولاً ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلیون از آن توکن‌ها را ظرف چند روز به قراردادهای امانت جدید بازمی‌گرداند، بنابراین مقدار خالص وارد شده به گردش به طور کلی ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون XRP در ماه بوده است.

چرا ریپل XRP خود را در امانت قفل کرد؟

قبل از سال ۲۰۱۷، ریپل ده‌ها میلیارد XRP را در حساب‌های قابل خرج نگه می‌داشت و بازار نگران بود که شرکت می‌تواند هر زمان که بخواهد مقادیر نامحدودی را بفروشد. قفل کردن ۵۵ میلیارد توکن پشت یک برنامه ماهانه منتشر شده، حداکثر سرعت فروش را محدود کرده و این محدودیت را در زنجیره قابل تأیید کرد.

آیا آزادسازی ماهانه قیمت XRP را کاهش می‌دهد؟

شواهد کمی از تأثیر قیمت مداوم وجود دارد. برنامه سال‌ها پیش شناخته شده است، بیشتر توکن‌های آزاد شده دوباره قفل می‌شوند و آزادسازی خالص نسبت به حجم معاملات روزانه کوچک است. نوسانات کوتاه‌مدت در اطراف تاریخ وجود دارد اما جداسازی آن از نوسانات عادی قیمت XRP دشوار است.

چقدر XRP در امانت باقی مانده است؟

تا اواسط ۲۰۲۶، برآوردها موجودی باقی‌مانده امانت را نزدیک به ۳۸ میلیارد XRP قرار می‌دهند. این عدد به اندازه‌ای که ریپل هر ماه نگه می‌دارد کاهش می‌یابد و به‌طور عمومی در اکسپلوررهای XRP Ledger که حساب‌های امانت شرکت را پیگیری می‌کنند، قابل مشاهده است.

کی امانت XRP تمام می‌شود؟

با نرخ‌های آزادسازی خالص اخیر، پیش‌بینی‌ها حول نه سال دیگر متمرکز شده‌اند، اما هیچ تاریخ دقیقی ممکن نیست. تخلیه به این بستگی دارد که ریپل هر ماه چقدر از یک میلیارد قفل مجدد می‌کند، تصمیمی که شرکت هر ماه بر اساس نیازهای عملیاتی خود می‌گیرد.

آیا ریپل می‌تواند XRP قفل‌شده را زودتر آزاد کند؟

خیر. قفل‌های زمانی توسط پروتکل XRP Ledger اجرا می‌شوند، نه توسط سیاست‌های شرکتی. یک قرارداد امانت نمی‌تواند قبل از تاریخ انتشار خود طبق قوانین اجماع شبکه به پایان برسد، بنابراین دسترسی زودهنگام نیاز به تغییر پروتکل دارد که باید توسط شبکه اعتبارسنج‌ها پذیرفته شود.

چه اتفاقی برای XRP های آزاد شده که ریپل از آن استفاده نمی‌کند، می‌افتد؟ {#faq-question-1783339944854}

توکن‌های استفاده نشده در قراردادهای امانت جدیدی قرار می‌گیرند که در انتهای برنامه زمان‌بندی قرار دارند، که این مرحله به صورت تراکنش‌های EscrowCreate در روزهای پس از هر انتشار در زنجیره قابل مشاهده است. این قفل مجدد دلیل این است که امانت بسیار فراتر از طراحی اولیه ۵۵ ماهه خود ادامه یافته است.

توجه: این مقاله صرفاً برای مقاصد اطلاعاتی است و مشاوره سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. بازارهای دارایی دیجیتال نوسان‌دار هستند و شما می‌توانید تمام سرمایه‌گذاری خود را از دست بدهید. همیشه تحقیقات خود را انجام دهید. اطلاعات به روز تا ۶ ژوئیه ۲۰۲۶.
بیشتر بخوانید: SecondFi پس از نقض کیف پول کاردانو دوباره باز نخواهد شد.